DZIECKO

[Janusz_Józef_Adamczyk]

Ze swym Duchem Życia
poprzez swą wyjątkowość
swą bezbronność i niewinność
jest najbliżej Boga
i płacze Bóg jego płaczem
i się uśmiecha jego uśmiechem
i jest z jego matką i z jego ojcem -
jest tak od wieków
i tak pozostanie
bo prawdziwe piękno
w głębinach Tajemnicy się poczyna
i ku Jej szczytom ciągle zmierza!
(.)A jego przeciwieństwo?! -
zamiast się wstydzić i się ukrywać
łącząc się w homo-pary
chce Dziećmi manipulować!
Oczy Boga nie są przymknięte
a wolność człowieka
nie jest nieograniczona! -
o czym już nie jeden raz
człowiek się przkonal!

[Nata_Kruk]

poprzez swoją
bezbronność i niewinność
jest najbliżej Boga
który płacze jego płaczem
uśmiecha się jego śmiechem
jest z jego matką i ojcem
i niech tak zostanie

to byłoby dla mnie zaczątkiem na wiersz.. "dziecko".. nie odnajduję się w pozostałych wersach.
Całość jest jak sprzed wieku, "mówię" o sposobie narracji, to nie zarzut, ale jest zbyt dużo patosu, jak dla mnie.
Puenta, to taka "oczywista oczywistość".
Pozdrawiam serdecznie.

[Marlett]

Zbytnie zagęszczenie swą - archaizm.
Pięć wersów zaczyna się od i .
Zawiodła technika i spójność tematyczna.
Treść wiersza powinna być zawarta w dwóch odrębnych utworach.

[M._Krzywak]

Tekst to koszmarek, ileż można Pana Boga wzywać nadaremnie?

A swoją drogą, jestem zdeklarowanym przeciwnikiem adopcji dzieci przez pary homoseksualne. To jest jakiś żart dziejowy, w dodatku traktowany poważnie.

Pozdrawiam.

[Janusz_Józef_Adamczyk]

DO PANI NATY KRUK
Bardzo ciekawe, w/g mnie autentycznie kobiece podejście do temantu "DZIECKO". My mężczyź pojmujemy poezję - i nie tylko poezję - trochę, a czasami i mocno inaczej, i chyba właśnie min. na tym polega różnica miedzy jedną, a drugą płcią.
Dziękuję za przeczytanie tekstu i pozdrawiam serdecznie.

[Janusz_Józef_Adamczyk]

DO MARLETT
Nie jestem zwolennikiem tak żelaznych reguł w humanistyce, gdyby je powszechnie stosować, to musielibyśmy zapomnieć, o istnieniu indywidualności.
Dziekuję za spojrzenie na mój wiersz i uwagi, bez których nie byłoby bezcennej dyskusji.
Pozdrawiam serdecznie.

[Janusz_Józef_Adamczyk]

DO M.KRZYWAKA
Zamieściłem ten wiersz w kilku miejscach w internecie, w każdym z nich są komentarze, są i takie, które są "odwrotnością" Pańskiego; tak sobie myślę w tym momencie, że humanistyka ma tę zaletę, że każdy prawdziwy humanista ma prawo mieć - i w/g mnie powinien mieć - własne zdanie w każdej "humanistycznej sprawie"; i właśnie na tym polega piękno humanistyki.
Bardzo dziękuję Panu za wyrażenie swojego zdanie n/t mojego wiersza i pozdrawiam.