wilk Perraulta

[paper_doll]

raz przy razie, synku.
ojciec strofuje mnie przy odkurzaniu.
dywan pełen równych rynien. a ta stara kurwa wciąż
tkwi w mojej głowie. pamiętam gdy dotykałeś jej (nadal
jędrnych) piersi, tatusiu.

po drugiej stronie fryzjer przystrzygł twoje wąsy, dopasował
ci wygląd do szronu na szybie, krwawej miazgi moich pleców. za
kwadrans dwunasta, wpatrujesz się w moje kolana, jakby były twoje.

(a nie są)
przyklęknij synku, posłuchaj bajki o wilku i owcy. będziesz dziś owcą.

mam nad sobą szybę, ochronny parasol, ostre zęby w ramionach, w ustach
twardy mięsień.

wiedz, że zimne powietrze przeszywa mnie bardziej, niż ty ojcze.

[tolekbanan]

mam ochotę ogrzać peela:-)
a tak poważnie:-) - to byłby bardzo poruszający wiersz, ale strasznie "krzyczy".
weź za ogromny +, że nieczęsto używam słowa wiersz:-)

[tolekbanan]

warsztatowo - twoje, ci - za dużo
a, jakby były twoje. - wiadomo, że nie są, niepotrzebne
IMHO

[paper_doll]

a tak, zaimki.

dzięki.
P.

[tolekbanan]

i nie krzycz
do naprawdę fajne, ale wycisz, nabierz dystansu i będzię cymesik:-)

[tolekbanan]

np. ojciec Ciebie nie strofuje,,, ojciec pogania pogania odkurzacz

[tolekbanan]

przypomniał mi się mój szwagier, eks-mąż, jego żona tak robiła, a on tym odkurzaczem na 30 cm2 i oglądał telewizję:-)
to wcale nie iny klimat pojmowania świata, a niewola chyba na tym samym poziomie

[tolekbanan]

nooo... może inna bajka:-)

[paper_doll]

yhm, dzięki.

P.