życie zabawia się werbalnie

[mars]

'słowa są skrzętnie spisywane
by nie można było się wycofać
składane w łuk i strzałę
słowa są od tego, żeby bolało'

układasz wyrazy w przysięgi
cedzisz je ceremonialnie
odpycham cię słowami tnę
jeśli nie masz nic do powiedzenia
trzymaj język na wodzy
i rozbrój pióro na części
bo myśli wracają ponoć kamieniem

masz tu trochę tekstu
opij się nim i zwymiotuj
parą onomatopei dla ulgi
podziękuj matce za pierwsze słowa
przeklnij ojca za teksty do matki
/i nie mów mi, że
nic z tego nie rozumiesz/

możesz rozerwać mi krtań
znajdziesz struny bez dźwięku
bez słów bez wyrazu martwe
zaglądnij na lewą stronę zapisu

tam słowo sprowadzi na ziemię
czasem rzuci o glebę

[Hannah_K]

"słowa są do tego, żeby bolało"

Nie każdy rozumie, że słowa mogą boleć. Również te nie wypowiedziane

"możesz rozerwać mi krtań
znajdziesz struny bez dźwięku"

pozdrawiam

[Samuel_Przeździęk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wyjątkowy. Prawdziwy. Często dotyka mnie tematyka.
"/i nie mów mi, że
nic z tego nie rozumiesz/"
dowala ten fragment, prawdą, szczerą prawdą

wcześniej
"bo myśli wracają ponoć kamieniem"

no nie ma co mówić, tylko dodać do ulubionych, co czynię, dziękuję.

[Nata_Kruk]

.. "słowa są od tego, żeby bolało".. jakie to prawdziwe.
Dojrzała treść, można dopisać wiele sytuacji z życia, przekaz staje się "uniwersalny", co lubię w wierszach.
Pomijam sobie "ponoć", bo wydaje mi sie, że.. na pewno.. wracają kamieniem. Tak już mam, że nie lubię czasownika.. zaglądnij..
w tym miejscu czytałam sobie, zajrzyj.. ale to naprawdę drobiazg.
Pozdrawiam.