komunikacja III

[Grażyna_Kudła]

znasz mnie na wylot
jak odruchy psa Pawłowa
nieustannie się rozwijam
doskonalę wyobraźnię
nawet w kagańcu
ujadam
w potrzebie zaskomlę

zanim mnie obłaskawisz
w pokoju bez zobowiązań będę
nadal chałturzyć z prawdą

[innocenty_prędki]

nic tu we mnie; ja łańcuchowy, wolny - na ile mi długość pozwala ;p

[krzywy olek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chłop przysięgał, jak sięgał, nie dostał, zaprzestał!

;)))

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Inno- centy-metry Ci w głowie :-)
A tak po prawdzie, to im krótszy (łańcuch!), tym więcej wolności.
Pozdrawiam
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chłop przysięgał, jak sięgał, nie dostał, zaprzestał!

;)))
Tak sobie chałturzysz?
:)

[Nata_Kruk]

z trzech komunikacji, ta wydaje mi sie najlepsza.
fragmencik 'bez zalu czy skruchy', dla mnie, niekoniecznie, reszta ok.
pozdrawiam.
ps. sorry, ogonki uciekly.

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nato, dziękuję za merytoryczny wgląd.
Mam pytanie, w związku z Twoją uwagą: czy skomlenie, które z założenia ma być tu fałszywe, bez fragmentu, który zaznaczyłaś, nie wyda się bez tego wtrętu, właśnie aktem skruchy lub żalu?
Tobie, jako czytelniczce, na pewno będzie łatwiej to ocenić, czy odbiór się nie zmieni?
Jeśli mnie przekonasz, wywalę ten fragment.
Pozdrawiam serdecznie
:)

[Nata_Kruk]

grazyno, nie mialam zamiaru przekonywac cie do wywalenia czegokolwiek, to twoj wiersz i jako autorka, wiesz, co, gdzie i jak
ma byc zapisane. napomknelam tylko /to nawet nie byla sugestia/ ze fragmencik jw. dla mnie, niekoniecznie,
bowiem tresc do slow.. w potrzebie zaskomlę.. plus puenta, dopowiada mi, ze jezeli juz zaskomli, to w sposob wyrafinowany,
moze nieco przebigly/cwany, by owa 'potrzeba' wyszla na jej korzysc...i wtedy nie ma mowy o zalu, czy skrusze.
chcesz miec calosc, zostaw.. nie musisz ulegac jednemu wpisowi, bo to troche za malo,
zeby natychmiast cos zmieniac, czy ucinac.
pozdrawiam.

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie miałaś zamiaru, ale... przekonałaś :)) Zmieniam.
Wiesz jak to jest, autor czasem przedobrzy sprawę w intencji lepszego odbioru, a ciężko samemu nabrać dystansu. Śą sytuacje, kiedy czytelnik lepiej czuje. Przepraszam, że nie doceniłam.Takie dialogi, wiele dla mnie znaczą, uczą tego, co pomyśli czytelnik, a nie - co autor miał na myśli.
Z wdzięcznością, pozdrawiam
:)
ps. doceniam też poświęcenie "jednej ręki"

[Jacek_Suchowicz]

mie lubię wolnych
ale tekst z tzw jajem i zasługuje na zauważenie

pozdrawiam Jacek