Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

łzy zdarzają się tylko czasami
gdy bukiet gorzkich kwiatów
zapachnie wspomnieniami

łzy przychodzą do nas ukradkiem
skradają się na paluszkach
drobniutkim maczkiem

łzy płyną utartymi szlakami
jak kolej podziemna
pędzą do przodu mimozami

łzy odchodzą od nas samotnie
gdy w skrzydła białych aniołów
wsiąkają bezgłośnie

Opublikowano

nie rymować na siłę...

nie ubliżając nikomu - wypowiedzi tego typu trochę mnie śmieszą
wiem, że teraz modna jest aliterackość
wiem, że rymy zeszły na dalszy plan współczesnej poezji

no ale bez przesady!

rymy zawsze stanowią i stanowić będą ważną cześć poezji, także tej współczesnej

nie zamierzam rezygnować ani z rytmu, ani z rymów

a jeżeli to nie kwalifikuje się do współczesnej poezji...
widać wiersz ten napisał człowiek nie żyjący w XI wieku

pozdrawiam: mocno zdziwiony tą cenzurą Wojtek

Opublikowano

Całkowicie zgadzam sie z autorem wiersza. Nie potrafie zrozumieć dlaczego wszyscy maja za wszelka cene unikać rymów. Jakaś nowa zasada??
Apropo wiersza , ten drobny maczek i mimozy niezabardzo mi sie spodobały. Jednak całośc bardzo pozytywnie , najlepsza pierwsza i ostatnia zwrotka.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stukacz   Piękne, choć bolesne studium samotności i niespełnienia. Słowa o "sercach w samotności konających" i "próżnym zadumaniu" budują mroczny, romantyczny klimat. Świetnie ukazany ciężar tytułowej Tęsknicy i poczucie uwięzienia we własnych snach. Refren podkreśla, że największą wartością - i największym ciężarem - są nasze marzenia. Niezwykle klimatyczny tekst. Bardzo dobry utwór! Wysłuchałam z przyjemnością. :)
    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...