Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

[center]cudowna materia

niewyobrażalnie nadzwyczaj złożona
zagadką największą najlepszym uczonym
ma tyle składników co gwiazd utworzona
właściwie jest cudem dotąd utajonym

niezwykłe odkrycia co rusz odsłaniają
wzajemne łączenia skutecznie zwieńczone
liczebność ich wielką co rusz ustalają
najtęższe umysły są nią zadziwione

pamięć jak ulotka nie wiedzieć gdzie ginie
mieści rejon pewien odczytuje wola
we śnie lub na jawie przedstawia jak kinie
to co zapisała pod wpływem biopola

abstrakty jest zdolna generować snadnie
i fantasmagorie często artystyczne
fantomowe bóle strach gdy jesteś na dnie
trafne symulacje chociaż stochastyczne

tworzyć także zdoła lecz nie wiedzieć czemu
przypadkowość działań bywa wszak wątpliwa
cna samoświadomość bliska badanemu
w samosądzie raczej przecież sprawiedliwa

synergia działania jej różnych obszarów
zda się oczywista jednak niepojęta
w mgnieniu oka działa podobnie do czarów
niestety poznaniem przecież nieobjęta

czytając powyższe czytelniku dumasz
cóż to za materia tak niezwykła przecie
nie podpowiem jednak może sam to "skumasz"
jeśli jej używasz na tym Bożym świecie

[img]http://www.chronoczy.pl/wp-content/uploads/2011/04/brain-300x300.jpg[/img]



13.01.2014 r. moderator znowu pozbawił mnie możliwości publikowania utworów i komentowania. Oto komunikat o tym świadczący, który dowodzi recydywy w prześladowaniu mnie na tle religijnym, pomimo stanowionej prawem wolności wyznawania wiary i poglądów:

Zostal nalozony ban na to konto.

Ban wygasa za 2528966 sekund.

Wiadomosc od moderatora: to nie jest dobre miejsce dla pana. prosz? szuka? innego forum

Opublikowano

Makariosie, pewno do Ciebie nie dotrę i pomyślisz, że się wyzłośliwiam, cóż, zaryzykuję. Zastanów się czy nie mógłbyś przyhamować z wstawianiem swoich utworów.
"Znalazłeś miód? To zjedz tyle żeby nie zwymiotować"
Daj się za sobą stęsknić, proszę... Może bardziej się zajmij się merytorycznym komentowaniem.
Kiedyś byłam na portalu, na który ktoś wstawił 64 wiersze jednego dnia.
Myślisz, że ktoś je czytał?

Pozdrawiam życzliwie :)

Opublikowano
"Znalazłeś miód? To zjedz
tyle żeby nie zwymiotować"


niechaj bartnik te słowa
uwzględnia w swoim byciu
nie do pszczółek mowa
mód daje sens ich życiu

kiedy zechcesz wytchnienia
od miodu pożywnego
zaprzestań jedzenia
tobie nie potrzebnego

myślenie wciąż o sobie
rzecz prostsza w życiu prostym
składając wiersze robię
wszak szłusznie słusznym wzrostem

i nikt czytać nie musi
nie trzeba wszystkich wierszy
jeśli się zaś pokusi
no to ma ogląd szerszy

życzliwość ma tęsknota
za słowem bardzo cieszy
jeżeli jest ochota
czytaj a wiersz rozśmieszy


Jak widzisz od kilku miesięcy prześwietny poeta M. Krzywak wraz z administratorem tego serwisu banuja moją aktywność, robiąc zły użytek z przynależnej im cudnej matarii.. i naruszając służące mi prawa człowieka. Chociaż 02.01.2014 r. ban został zdjęty to 13.01.2014 r. moderator znowu pozbawił mnie możliwości publikowania utworów i komentowania. Oto komunikat o tym świadczący, który dowodzi recydywy w prześladowaniu mnie na tle religijnym, pomimo stanowionej prawem wolności wyznawania wiary i poglądów:

Zostal nalozony ban na to konto.

Ban wygasa za 2528966 sekund.

Wiadomosc od moderatora: to nie jest dobre miejsce dla pana. prosz? szuka? innego forum

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Gonię twój ogon, on jak zegar - tyka, nie widzę godziny, minuta mi umyka.    I słyszę go wszędzie, za każdym rogiem - on tyka i uroczo się droczy, gdy wchodzę - znika.    Otula go puszysty kożuszek,  ma mięciutkie futerko, i nazwałam go już  nawet - cierpliwy mruczek.   I złapałam go wreszcie,  ciągnę, ciągnę, a tam ogon - i sam ogon! I nic więcej.
    • @viola arvensis   To piękny, niezwykle poruszający wiersz, który czyta się jak balsam dla duszy. Emanuje z niego niesamowity spokój i życiowa mądrość. Świetnie ujęłaś motyw tytułowej "granicy" - tutaj nie jest ona murem oddzielającym od świata, lecz bezpieczną przystanią, w której można odbyć kojącą podróż do wnętrza siebie. Wspaniałe, pięknie i z pokorą piszesz o "oswajaniu potworów", radzeniu sobie z lękiem i odpuszczaniu samej sobie. Zatrzymuje to na chwilę i sprawia, że ma się ochotę odszukać własny "ogród anielskich poruszeń". Wiersz wyróżnia się też wspaniałą metaforyką. Fragment - "Flirtuję z pogodą duszy , ta przetrwa gdy wszystko minie" - to niezwykle mądre, dające siłę przesłanie. Jednak to, co najbardziej zachwyca, to genialna puenta - "...łzami podlewam nadzieję , i sama graniczę już z cudem , bo z życia własnego się śmieję"- łzy, które podlewają nadzieję, zamiast ją topić, to bardzo mocny, nieoczywisty obraz. Z kolei ten ostateczny dystans do siebie i świata na samym końcu to chyba największe życiowe zwycięstwo. Przepiękny wiersz!
    • @violetta czemu kraczesz? nikt nie zabłądzi a jak zabłądzi to księżyc mu wskaże drogę
    • @Tectosmith  Piwo papierosy i sen bez tabletek, trudno zdecydować, na jaki sen nas dzisiaj stać. Sen czy rzeczywistość potwierdza trwanie, a poezja monitoruje obecność. Trzymaj się dzielnie. Pozdrawiam serdecznie.
    • @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!  Ale może w środkowym wersie  - "dobierać"?  Wiem, że to tylko literówka , a haiku jest super! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...