jak zegar

[Ania_Słowik]

jak zegar wybija staccato minutne
nieubłaganego czasu licząc kroki
serce w rytm podobny tylko bardziej smutnie

zza zamkniętych powiek ogląda widoki
których już nie dojrzy otwartą źrenicą
przeszłość rozesnuła na nich swoje mroki

po cóż serce mamić dawną obietnicą
wyblakłe z pamięci wyciągać marzenia
których nigdy więcej ręce nie pochwycą

po cóż płynąć ślepo za nurtem wspomnienia
gdy życie nie czeka, do przodu się toczy
porzuć ból miniony, wstań i otwórz oczy

[Ewa_Kos]

Ładnie.Wiersz do poczytania, bo dobrze się czyta i działa na wyobraźnię:) Pozdrawiam:) E.K.

[Grażyna_Kudła]

Wiersz skojarzył mi się z XIX wieczną, najbardziej popularną w epoce wiktoriańskiej, fotografią post mortem. Zmarłych stylizowano na żywych, otwierano im oczy lub domalowywano źrenice na zamkniętych powiekach; układano na specjalnych podpórkach, sadzano na krzesłach, fotelach w towarzystwie członków rodziny. Fotografia post mortem miała podtrzymać iluzję życia, była próbą „zatrzymania” najbliższych, ukazania ich jako żywych osób.
Sprawił to klimat wiersza wywołany nie tylką treścią, ale i stylizacją słownictwa.
Ogólnie mroczność i ciary za jej sprawą, jak w balladach Mickiewicza.
Nie mam właściwie zdania o samym wykonie, bo za mało się znam, ale coś mnie tu zatrzymało.
Pozdrawiam
:)

[Baba_Izba]

Z przyjemnością przeczytałam, choć styl pisania jak z poprzedniej epoki,
pozdrawiam
- baba

[Ania_Słowik]

dziękuję za komentarze. Widzę że mi się udało, bo dokładnie taki retro klimat chciałam uzyskać. Ma ktoś może komentarze co do formy? To jest moja pierwsza próba grupowania wersów po 3

[PaULA-nowa]

Ciekawie, ładnie. Pozdrawiam:)

[Sylwester_Lasota]

wiersz wygląda jak wyciągnięty z pamiętnika babuni, a właściwie prababuni chyba raczej :))).
co do formy, to może troszeczkę razić kilka zbyt prostych rymów i w kilku miejscach pojawiające się inwersje, ale mi się podoba :)
pozdrawiam i do poczytania :)

[Emanuel_Wójcik]

troszku za duzo tych gramatycznych rymów,
inwersjami bym się nie przejmował, gdyż pasują do klimatu retro:)
wiersz ma swój urok, mnie się podoba:)
pozdrawiam.