Pokolenie

[Kolos94]

Potykamy się w samo południe jak w nocy
w pełni sił jesteśmy jakby umarli
Iz 59, 10b

Dojrzałość. Spokojnym cieniem patrzą na miraże
Dorośli. Nowy porządek życia, wielkie plany
które, z marnością upragnioną idąc w parze
szukają, tak mocno, tak uparcie pewnej zmiany

Pragnienia. Tysiące pragnień rozdziera wnętrzności
rozszczepia wzrok i serce, tożsamość percepcji
zachęca do głupoty, trafia do bystrości
przerzuca bezsens dalej...nie szczędząc protekcji

Jesteśmy. Ktoś rzuca cieniem lub błędnym oddechem
inny uparcie brnie na przekór dobrym słowom
Każdy powraca całkiem nisko, by pociechę
mieć w dolnym szale zwierząt z pochyloną głową

To młodość. Dalej meandry rozpędzonej fali
uderzą w skały życia – pewnie, lecz jakiego
Czy wzrok, tożsamość, serce przekuje i scali
czy popchnie bezsens dalej, nie szczędząc nic złego?

[Pan_Biały]

rozhisteryzowałeś tenże cytat, ale szacun za znalezienie takiegoż

[Kolos94]

To nie histeria, a po prostu adaptacja.
Tak mi się nasunęło podobieństwo między tym izajaszowym wersetem a tym o czym napisałem...

[Nata_Kruk]

Cytat naprawdę dobry.
Rozumiem główną myśl, ale wykonanie niedopięte, na przysłowiowy guzik...
niektóre metafory naprawdę dziwne.. "z marnością upragnioną.. rzuca cieniem...
błędnym oddechem.. pociechę mieć w dolnym szale zwierząt"..
Cała trzecia, nie do przyjęcia, dla mnie.
"Czy wzrok, tożsamość, serce(...)popchnie bezsens dalej,..".. tego się obawiam.
Pozdrawiam.

[Kolos94]

Metaforyka trudna, rozumiem że może się nie podobać.
Ale dziękuje za komentarz.