List XXXIX

[Lucjan Bieniecki]

List XXXIX

KSIĘŻNICZKO !SNÓW MOICH CIELESNA OZDOBO
J MUZO WESTCHNIEŃ ,NAMIĘTNOŚCI WRÓŻKO,
SERCA MOJEGO OD ZAWSZE KRÓLOWO,
MIŁOSNYCH ZWIERZEŃ WYSZEPTANYM USZKOM.
NIM SADZA NOCY W TWOIM,TRON OGARNIE,
SENNYM MARZENIEM,KWIATEM NAMIĘTNOŚCI,
OŚWIECISZ SERCA MOJEGO LATARNIĘ,
WYZWOLISZ ZDROJE WSZECHWŁADNEJ MOŻNOŚCI.
J CIEMNEJ NOCY ROSY BĘDĘ SPIJAŁ,
RUSAŁKI RANKA W WŁOSY TWOJE WEPNĘ,
WIERSZEM MIŁOSNYM SERDECZNIE PRZYMILAŁ,
NA USZKO KOCHAM,KOCHAM SŁODKO SZEPNĘ.
A GDY JUŻ NOCY OPADNIE ZASŁONA ,
PĄSOWY UŚMIECH SPOCZNIE NA TWYCH USTACH,
UNIOSĘ TULĄC NA SWOICH RAMIONACH,
POŻĄDLIWOŚCI NAPADNIE ROZPUSTA,
W ZDRÓJ OCZU SPOJRZĘ,PŁONĄCE OGNIKI,
RZĘS TWYCH WACHLARZE MUSKAŁ PIESZCZOTLIWIE,
OGIEŃ UNIESIEŃ ZAPALI W NAS DZIKI,
NA SKRZYDŁACH UCZUĆ POŻEGLUJMY TKLIWIE.
PRZESTRZEŃ ROZPALI NAMIĘTNOŚCI ŻAREM,
UNIESIEŃ OGNIEM GRANICE PRZEKROCZY,
I PŁONĄĆ BĘDZIE UCZUCIA POŻAREM,
A ŚWIAT LEGENDĄ BAŚNI ZAUROCZY.
DAJMY LOSOWI WOLNOŚĆ I NADZIEJĘ,
J UKOŁYSZMY NA ŁONIE NATURY,
NASZEGO ŻYCIA BĄDŻMY CZARODZIEJEM
RZECZYWISTOŚCI ZDEPTAJ SMAK PONURY.

JÓZEF BIENIECKI

[Dana_Podlewska]

Ach książę po takim wierszu to aż mam ochotę krzyknąć - Gdzież jesteś moja błękitna krwi? Dlaczego mój zakontraktowany pragmatyk nie potrafi składać takich słów?
Znaczy - podoba :)