Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zanim wrzucisz go do kosza
jak pasażer po podróży
wrzuca bilet, daj mi chwilę
wiersz na pewno cię nie znuży.

Będzie tylko kilka zwrotek
góra trzy, no dobrze, cztery
gdyż ja sam nie lubię dłużyzn
przeto stawiam dwie bariery.

Pierwszą już po drugiej strofie
drugą dam na zakończenie
a tymczasem się zapytam
bo to dla mnie ma znaczenie.

Jak nazywa się gość taki,
który na przystankach z koszy
gdy wyciągnie garść biletów
czuje w sobie dreszcz rozkoszy?


P.S.
Koszykarzem go nie nazwę,
śmieciarz to zbyt pogardliwie.
Trzeba znaleźć coś pośrodku
żeby było sprawiedliwie.


Wiersz napisany na okoliczność mojej nowej pasji.
Zacząłem zbierać bilety komunikacji miejskiej miasta Szczecina.
Poszukuję określenia dla kolekcjonera biletów komunikacyjnych.


Opublikowano

bilet co został skasowany
stwierdzić to można że był droższy
wie to pasażer nim oskubany
który z dnia na dzień coraz uboższy

bogaci się kto zbiera bilety
nieskasowane albo bankowe
makulaturę zbiera niestety
kto ma na karku acz chorą głowę

nazwać więc trzeba hobby zbieractwem
ongiś nim wielu się zajmowało
dziś ten przypadek raczej dziwactwem
wielu przez śmieci już chorowało

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Wszak to odwrotnie działa niestety
bowiem na przykład takie bilety
sprawiają radość, gdy zbieracz ma je
a ten co nie ma mrukiem się staje

bo nie ma, o czym z innym pogadać
i nad nicością zaczyna biadać,
szybko gorzknieje, zaczyna gderać
- to ja już wolę bilety zbierać.

Serdecznie pozdrawiam
HJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


To, co modne szybko mija
i odchodzi w zapomnienie
lecz po latach odkurzone
znów pojawia się na scenie.

Może w nieco mniejszym gronie
bo to hobby dla wytrwałych,
którzy dążąc ku celowi
twardsi są od pozostałych.


Serdecznie pozdrawiam
HJ

P.S.
nazwa (empekator) to chyba od skrótu MPK. W Szczecinie jest ZDiTM to jak wtedy - zetdeiteemkator? Jakoś nie bardzo.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Zwykły bilet po łacinie
dostojniejsze miewa brzmienie
przez co staje się ważniejszy
i zyskuje na ocenie.

Nazwa także ładnie brzmiąca
ważne, że nietuzinkowa
więc niejeden kolekcjoner
też w pamięci ją zachowa.


Serdecznie pozdrawiam
HJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuję za życzliwość
lecz każdy kolekcjoner
nim zacznie coś gromadzić
to działa jak wizjoner

określa obszar zbioru
dokładnie precyzuje
co może, co powinien
czy kasą dysponuje

bo zacząć to nie problem
lecz trwać w tym to już sztuka
bo nieraz zbraknie życia
by zdobyć, co się szuka.

Serdecznie pozdrawiam.
HJ


P.S.
Do mojej kolekcji poszukuję tylko tych biletów, które dotyczą Szczecina.
Doceniam chęć pomocy i za nią dziękuję.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Propozycje rozważone
i niestety odrzucone
o czym niżej wyjaśnienie
mówi wprost - to nie to brzmienie.

Serdecznie pozdrawiam
HJ

P.S.
Bilekcjoner to raczej lepiej pasuje do kogoś, kto zbiera bile bilardowe.
Szukam nazwy z pominięciem dosłownego użycia polskiego słowa bilet.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


no tak, zaproponowałem nazwę dla konika :). zbieracz, to byłby właśnie tessarysta lub tessarystyk :).
I to na dzisiaj właśnie
najbardziej mnie rajcuje
i takie określenie
w pamięci zapisuję.

Serdecznie pozdrawiam
HJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Zabawa przednia, bo to i jazda
z jednego krańca na drugi kraniec
miasta, dzielnicy, placów i ulic
których to nawet, jako mieszkaniec

miasta Szczecina nie przemierzałem
pieszo, rowerem czy samochodem
a gdy zacząłem zbierać bilety
codziennie robię to mimochodem

i czerpię z tego same korzyści
bo prócz biletów jest turystyka
trójwymiarowa - autobus, tramwaj
a także piesza jest gimnastyka

szczególnie teraz, gdy śnieg chodniki
często przemienia w górzyste stoki
wtedy się czuję jak ceper w Tatrach
patrząc na smukłe wieżowce, bloki.


PS.
Wiersz poprawiłem.
Ticketmana zapisałem w moim słowniczku.

Serdecznie pozdrawiam.
HJ

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew Masz rację, dziękuję :)   @Alicja_Wysocka Tak, bo tu zależało mi bardziej na oddaniu nastroju, stworzeniu pewnego rodzaju lirycznej widokówki, ale takiej, która jednak pozwala spojrzeć trochę głębiej. Dla uspokojenia emocji :)
    • Link do piosenki:     Marzył chłopiec o piosence Marzył chłopiec o panience   Śnił i marzył, i śmierć przyszła Z ciała dusza wyszła Uleciała hen daleko A pod powieką Ciężką jak ołowiu bryła Jeszcze miłość żyła   I przeżyła chłopca I przeżyła świat i Boga I zapłakała: moja droga, Moja droga, moje drogi Niezbadane ich odnogi   Gdzieś się chłopcze włóczył Czegoś się nauczył Za żywota swego I śmierci ciała twego   Gdzieś się błąkał Ile łez wylałeś Nim zrozumiałeś Żeś za życia martwy chodził I w cierpieniu trupim brodził   A chłopiec tak powiada: Toś nie ty mnie tu wiodła Lecz twa złuda podła Czemuś tak mnie okłamała Przecież we mnie trwała I wiara, i nadzieja Czy zabrakło miłości Ach, pożółkły moje kości   A miłość na to: Nie, za dużo miałeś A za mało chciałeś   I wie już chłopiec Gdy śmierć przyszła A z ciała dusza wyszła Kochał, był i żył   I minął świat, minął Bóg Minęło wszystko Została piosenka Został złoty róg Co w serca sięga   Serca z kamienia Budzi ze złudzenia   I panienka zapłakała A miłość wciąż trwała  
    • A przecież możemy mówić sobie prawdę, rozum zabrania, a serce tęskni z niemocy Przecież mogliśmy rozmawiać szczerze nie tasując kart, nie czyszcząc lustra   Nie chowałbym się za roślinami, serialami i wakacjami, z tabletkami, którymi chcę przeżyć nasze rozmowy Nie tasując kart, razem przy ognisku powiedzieć wszystko co przychodzi do głowy   A przecież mogliśmy nie dzielić się na dwa zwalczające obozy, albo faszysta, albo lewak – wybieraj, wciśnij selfie maszerując na wybory i jak łasisz się do jednych czy drugich, piszesz systemowe wersy, byle lodówka oferowała ci z internetowych zdjęć kęsy i nie używaj rymu to nie modne i śmierdzi Częstochową i nie pisz w pierwszej osobie to mogą jedynie wybrani, a najlepiej niech słowa tworzy sztuczna inteligencja, wyśpiewasz je tylko dostając nagrody, pieniądze na ciuchy, żarcie, rozrywkę, podróże, seks, jak będziesz posłuszny wszystko to możesz mieć i możesz nie być robolem Bądź pięknym klasistą Od rasistów wyzywaj biedniejszych Zmieniaj make – up, nie czyść serca, bo na trzeźwo nigdy byś nie łamał pod kimś krzesła, nie czyść serca, bo jeszcze je usłyszysz   A przecież nie musimy tasować kart i różniąc się pięknie omijać lustra i kasyna, by nie rozłączyć serc nawet jak opadną ręce przez chwilową złość, bo nauczyliśmy się wybaczać i wreszcie jesteśmy jak Kiplinga człowiek bez przeszłości i broni, by nie stanąć znów przeciw sobie                            
    • I lodów zwód Oli...   A psy w las, a woda do was, a lwy - SPA.    
    • @vioara stelelor Czytam ten wiersz jak wejście w inny świat. Bardziej w pejzaż i obrzęd niż w bezpośrednie dotknięcie emocji. Czuć w nim Twoje zanurzenie w rumuńskim klimacie, w muzyce, w nocnej magii, w tym półśnie, który tak lubisz budować. Zostały mi pod powieką szczególnie te momenty, gdzie skrzypce zaczynają mówić głosami natury - to bardzo obrazowe i konsekwentnie poprowadzone. Widać wyraźnie, jak bardzo ten świat Cię teraz woła.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...