Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Przemknęłam przez życie jak ta z łuku strzała,
teraz często myślę, czemu aż tak gnałam?
Za czym tak pędziłam, gdzie i jeszcze po co?
Zamiast je smakować, kęskami z ochotą.

Mogłam delektować, sekundy, minuty,
teraz już za późno, nie bądźcie tak głupi.


Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Zaznaczyłam miejsca, gdzie "ta", jest tzw. zapchajdziurą, za "ja", proponuję, aż...
Trzeci wers, dobrze by było dać coś w zamian, co.? buu.. :)
Poza tym, niezła lekcja dla młodych, ale niech nie korzystajśą z niej, na łapu capu, to mści się.. ;).. czasami.
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Zaznaczyłam miejsca, gdzie "ta", jest tzw. zapchajdziurą, za "ja", proponuję, aż...
Trzeci wers, dobrze by było dać coś w zamian, co.? buu.. :)
Poza tym, niezła lekcja dla młodych, ale niech nie korzystajśą z niej, na łapu capu, to mści się.. ;).. czasami.
Pozdrawiam.

Oj, Nato zawsze mi zadasz bobu, to chyba przez ten Twój sokoli wzrok, tylko spojrzysz i zaraz coś wyłapiesz. Ciągle zmuszasz do myślenia, a już myślałam, że wszystko jest dobrze:((( "Aż" biorę, a reszta do myślenia:)))
Pozdrawiam serdecznie:)))
Opublikowano

Myśl Ulu refleksyjna i prosto ujęta, ale to nie zarzut.
Jedyne co mi nie pasuje to końcówka w sensie formy. ...Może jakoś zmienisz...nie bądźcie tak głupi...
Jeszcze jedna uwaga. Niepotrzebne chyba to rozpoczynanie prawie każdego wersu dużą literą.
Masz rację. Pędzimy bez opamietania i bez chwilki refleksji. A opamietanie przychodzi za późno!
Pozdrawiam w zwolnionym tempie
Lilka

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Miło mi Lilu, że zajrzałaś do mnie i podzieliłaś się spostrzeżeniami na temat wierszyka. Pozdrawiam serdecznie i dodam, że zawsze wszystkie uwagi biorę pod uwagę:)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
    • Bardzo surowy werdykt. 
    • Dorosłem przed innymi. W zbyt młodym wieku osiągnąłem zbyt wielką odpowiedzialność, którą później próbowałem od siebie odrzucić. Moje dzieciństwo wyglądało jak odwrotny schemat. Zbyt duża presja w młodym wieku sprawiła że chciałem całą ją od siebie odrzucić po zaznaniu wolności. Jestem inny, rozwinąłem się inaczej , a teraz konsekwencje są nieodwracalne. Tym razem muszę mierzyć się z nimi sam, chociaż nie są to skutki moich własnych wyborów.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...