Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Punkt widzenia

Arksi_
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Arksi_

Arksi_

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dziwnie niestały mam punkt widzenia
Bo się on ciągle bez przerwy zmienia
Zaś z tego punktu jest bardzo blisko
Abym uwierzył tutaj we wszystko
Więc wierzę w bogów a także w Boga
I żadna mnie tu nie bierze trwoga.

Jestem wyznawcą monoteizmu
I też wyznawcą politeizmu
Przeciw żadnemu ja nic nie zrobię
Bo je mam w sercu zaś serce w sobie
I jeśli światłość Boże tam gości
To w sercu moim nie ma sprzeczności.

Swój punkt widzenia wam pokazałem
A jak widzicie niejeden miałem
Bo kiedy innych myśli ja strawię
To w filozofa później się bawię
I z tej zabawy mam tutaj tyle
Że w owej kwestii ja się nie mylę.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Benjamin Artur
      Wiosna i grzech

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Strugą zielonego światła na jej biodra spłynął.   Jak zwinka koło nogi miesiąc czasu minął.   Tak to było — koło nogi, jak zwinka czas przepłynął.   W świecie wtedy niewiele się działo. Po śmierci Elżbiety tron objął król Karol.   Wiosna i grzech w pastelach do siebie pasują.   Jak łomem w łeb.   Jak zwinka koło nogi — tym razem minął rok.   A mówili: wiosna i grzech w pastelach do siebie pasują.   Jak łomem w łeb. Jak łomem w łeb.   Cóż, abdykować z tego powodu król Karol raczej nie będzie.   U nas też jakaś posucha.   Ucho — jak nie przyłożyć — listopad i znów: plucha.   W powietrzu czuć tylko: umysłów drżenie. Murti-Bingę. i nienasycenie.  
    • Poet Ka
      kółka ósemki… kocyk

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Natuskaa   piszesz, że ujrzałaś w wierszu, to niezwykłe, bo potrafisz zdystansować się do własnej twórczości i ją sama interpretujesz- to dystans twórcy, świadczy o samoświadomości    ludzie mają tendencję do upraszczania- jak matematyka, to matematyka fakt niezaprzeczalny, że czemuś to służy    słowo kocyk niesie ze sobą wiele różnych konotacji- potrzeba ciepła, ochrona przed zimnem, dzieciństwo, przytulność, opieka, miłość, potrzeba ochrony    kratka- elementy ludowe, tradycję, niewolę, grę...   myślę, że to wieloznaczne   w utworze podporządkowane  zarazem matematycznemu rzucikowi- jak i kontrastowi- nowemu znaczeniu    kratka- szachownica pozwala przejść płynnie od matematyki do filozofii i emocji  motywy lustra, szafy, szachów, przenośnej gry- to rekwizyty czarodziejskie dzieciństwa (Opowieści z Narni, Alicja w krainie czarów, Małgosia contra Małgosia )   ale i narzędzia do odnalezienia się w świecie polityki, totalitaryzmów, itd.   czasem takie skojarzenia są równoprawne interpretacyjnie względem tego, co chciał powiedzieć autor   w tym tkwi urok i genialność poezji to właśnie ta wieloznaczność motywów jest potrzebna do dobrego opisania rzeczywistości i stanów   reasumujac-miękka szachownica krzywi trajektorię  a kocyk to rekwizyt spokoju i swojskości- swoją miękkością burzy porządek, ale i ratuje przed schematyzmem, daje ratunek
    • Natuskaa
      koszmar niemowlaka

      Przez Natuskaa · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Oszczędnie, ale miło.   Pozdrawiam :)
    • Natuskaa
      serce numer dwa

      Przez Natuskaa · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Miło   Pozdrawiam :)
    • jan_komułzykant
      Równanie w dół, serio?

      Przez jan_komułzykant · Opublikowano

      @Poet Ka @Leo Krzyszczyk-Podlaś Dziękuję za zatrzymanie. Pozdrawiam.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...