Klepsydra...

[Ela_śmigielska]

Wzięłam w dłonie
piasek,z mej klepsydry lat.
Poprzez palce
bardzo szybko czas ucieka.
W mej pamięci
chcę zatrzymać wiele dat,
ale życie,
jakoś nie chce na mnie czekać.

Nie wiem ile
jest przede mną jasnych dni.
Ile nocy,
pogrążonych gdzieś w rozpaczy.
Piasek ciągle
z moich rąk umyka w mig,
blaskiem ziaren
moją drogę życia znaczy...

Ja,raz jeszcze
pragnę dotknąć twojej dłoni,
ogrzać serce,
i powitać razem dzień.
No a potem,
swój spróbuję świat dogonić,
zanim piasek
mej klepsydry skończy bieg...

[NowyVega_NowyVega]

Elu
ojejej
ten tekst na warsztat trzeba by jeszcze i odwałkować chociaz te ,,meje,,

[Roklin]

Dlaczego taki zapis? Czy nie lepiej byłoby, gdyby wyglądało to tak:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Radziłbym też zrezygnować z interpunkcji, lepiej, by czytelnik sam trochę popracował nad tekstem, nie ułatwiaj mu zadania. "piasek z mej klepsydry lat"? - kiepska metafora. Usunąłbym też "ja" z trzeciej zwrotki. Tekst wymaga jeszcze pracy nad formą, myśl jest niezła.
Pozdrawiam :)

[PaULA-nowa]

Bardzo podoba mi się pomysł na wiersz, ten przesypujący się przez palce piasek, jako uciekający czas. Pozdrawiam:)

[PaULA-nowa]

Bardzo podoba mi się pomysł na wiersz, ten przesypujący się przez palce piasek, jako uciekający czas. Pozdrawiam:)

[Nata_Kruk]

(...)
"Piasek ciągle
z moich rąk umyka w mig,
blaskiem ziaren
moją drogę życia znaczy..."
(...)
Ela, każdemu umyka w mig.. ale spójrz na jego blask, on "świeci" dla Ciebie.!
Powodzenia.