Stary i nowy

[Agnieszka_Horodyska]

Stachurowe obłoki przesuwają się po dziennym niebie tym razem.
Połączone jak naczynia, przelewają w siebie wilgotną ciszę.
Za blokami zachodzi słońce a właściwie za ziemię,
A właściwie za wcześnie, za wcześnie kończy się rok.
Boże, właśnie wyznałam miłość, miłość, bo nie rozumiem.
Boże, jak on odpowie?
Wszystko we wspólnym świecie, w bycie, w słowie, w nadziei.
Przeklęta nadzieja, gdy kończy się tuż za rogiem!
Niech mnie zaskoczy słoneczny koń, niech mnie poniesie i niech mi szepnie,
Że marność nad marnościami i nic nowego pod słońcem!

[zbyszko]

W sumie fajny wiersz, z czytelnym i przylegającym do mnie nastrojem. Razi tylko anafora "a właściwie za". Tutaj mam odczucie bardziej lekkiej niedoskonałości warsztatu niż próby uwypuklenia, bo do tego służą anafory. Wszystkiego dobrego w nadchodzącym roku.

[Sylwester_Lasota]

właściwie, to Ziemia przesłania Słońce, bo ono, z naszego punktu widzenia jest nieruchome :))), ale siła tradycji, kultury i przyzwyczajenia jest silniejsza od racjonalnych przesłanek i potrafi trwać wiele pokoleń, wbrew zdrowemu rozsądkowi :))).
trochę rozwlekłe wersy, ale ogólnie może być :)
pozdrawiam i do poczytania :)
i wszystkiego dobrego w nowym roku!
23:55 :))))

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Agnieszko, jest niźle... :)
Zapytam, dlaczego "tym razem", jeśli już ma być, nie jest po.. się.?
Skoro słońce zachodzi .. za blokami.. to, wg mnie, powinno być.. za ziemią..
ale tu by trzeba polonisty jakiegoś zapytać, być może mylę się.
Fajne są te powtórzenia w czwartym wersie, ale jeżeli wystepują w nastepnych, robi się przesyt, dla mojego ucha.. ;)
Zakończenie akceptuję takie jakie jest, choć byc może czegoś innego oczekiwałam,
już sama nie wiem...
Pozdrawiam noworocznie.!