Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jak Szymon Z Cyreny uniosłeś brata wzwyż
podając mu ramię biorąc jego krzyż
tam dzieci i żona za murem czekały
tobie pozostał płaszcz męczeństwa i chwały

Głód ciebie nie złamał ani ból katusze
sercem pocieszałeś swych współbraci dusze
po tygodniach cierpień z ręki swego Kata
otruty fenolem odszedłeś ze świata

Dziś już wyniesiony na święte ołtarze
wyjednaj nam łaskę Boga Ojca w darze
niech gołąb pokoju w niebo poszybuje
a w miejscu niezgody zgoda tryumfuje

autor:Halina Sawicka

Opublikowano

Jak Szymon z Cyreny mógł unieść brata wzwyż podnosząc jego krzyż? Wiersz bardzo słaby, nawet zakrawający na grafomanię - masa nic nie znaczących słów wrzucanych tylko dla utrzymania rytmu, banalne rymy (co w sumie ważne nie jest, ale to już materiał na inną dyskusję) i przede wszystkim boli prostota ujęcia ciekawej skądinąd sylwetki rażąca tak prostą metaforyką oraz opisowością, że aż zakrawa na przestępstwo.

Tak się składa że należe do parafi im.Św Maksymilian Kolbe, a więc historie tego księżulka znam, pozdrawiam:)
Włącznie z antysemickimi poglądami? :P

--
Pozdrawiam
Michał Małysa
http://www.mojwierszownik.pl

Opublikowano

A w ten prosty sposob ze podnoszac Jego Krzyz pomogl wspiac sie ku niebu , swym malym gestem pomogl w Wielkiej Sprawie.To dotyczy Szymona a drugim Szymonem byl Ojciec Kolbe .CO ZROBILES JEDNEMU Z TYCH NAJNIZSZYCH MNIE TO ZROBILES" Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Cztery pory wspomnień   dom, chmury i zachód słońca  iskrzą w tęsknotach minione chwile przeszywam wzrokiem dawne czasy wciąż żywe niesenne obrazy   po mroźnym zimy trwaniu witam wiosny odrodzenie co bzami zmysły odurza a potem witam nawały letniej zieleni z błękitem nieba w przestrzeni a później w brązie jesiennym  czarowne barwy życia   witam was o każdej dnia porze wieczorem, gdy sen się zbliża  i nocą, podczas sennego odpoczywania a rankiem kawy aromatem co zmysły ożywia do południa    cieszę się życiem i każdym serca biciem z wdzięcznością i radością  rozmyślając nad tegoż kruchością     
    • Kryzys tożsamości  Kryzys normalności    Gdy gubimy się  W tłumie    Wpatrzeni w ekran    Oczy mamy otwarte  A tak naprawdę martwe    I bez blasku...
    • nie trzeba ognia bomb i dronów nie trzeba samolotów czołgów i zgonów nie trzeba zmieniać świata teraz w dół mimo, że przez nienawiść funkcjonujemy jakby w pół nie trzeba zniszczeń i osamotnienia nie trzeba strat i pełnego zbłądzenia nie trzeba iść drogą zbrojeń i rozrachunków wszystko teraz do czego dążymy prowadzi do bunkrów jesteśmy ludźmi nie zwierzętami nienawiść chowajmy na inne czasy poziomu się trzymajmy szpecić tak siebie to ciągłe zło idziemy tym sposobem powoli na same dno wojna w Ukrainie i na bliskim wschodzie to jest zły cykl który budzimy w samochodzie bo paliwo drogie a życie tępe tymczasem do niewoli jest sporo ludzi wzięte kończmy z zbrojami i okrucieństwem kończmy z wojnami i z tym wstrętem niech nie ma podłości i zguby wszelakiej potrzebujemy miłości i to nie byle jakiej
    • @KOBIETA   Dobrze, tylko dobrze, inaczej nie potrafię.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @FaLcorN  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      biegnij powoli.!  Dobrze   @FaLcorN ? @iwonaroma   może na Ciebie? i może masz rację! Pozdrawiam serdecznie:) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...