Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

cisza
wczoraj stawiała słowo za słowem
dziś milczy, mruży oczy jak kot
gdy córka spyta o drogę
co jej odpowiem
kamień czy szkło

miasto we mgle ciało w amoku
dusza zasneła po dobranocce
przestań. nie chcę tych bzdur!
na czas muszę znaleźć odpowiedz
kamień czy szkło

plączę sieci powiązań z przeszłością
wskazówki piętno i śmiech
wciąż za mało płacę za jutro
już chyba to widzę
już prawie dotykam
i nic
wschody na zachód
bez oświecenia
mezalians życia na śmierć

Opublikowano

Sebku , szczerze i wnikliwie o peelu, ale daje mi do myślenia ostatni wers?
Ten kamień ,ciąży , a szkło powiększa ...!
To tak (subiektywnie) , rozdarcie, rozłąka , brak rodzinnego ciepła!
A dalej ...powodzenia!

Serdecznie!
Hania

Opublikowano

dziękuję Babo pracuję nad tempem i czasem coś z tego wyjdzie :)

Haniu, można też to tak zawrzeć, natomiast konkretnie tutaj kamień i szkło to postawa na życie,
na twardy kamień lub wrażliwe szkło :)
dzięki, pozdrawiam

Opublikowano

Bardzo dobry wiersz moim zdaniem, skromny pod względem słownictwa i brak rozbudowanych metafor wychodzi na dobre - utwór daje pole do interpretacji, ale nie zostawia czytelnika z bólem głowy.

Jedyna uwaga poszłaby do pierwszej strofy - słowo za słowem stawiała cisza czy córka?

--
Pozdrawiam
Michał Małysa
http://www.mojwierszownik.pl

Opublikowano

troszeczkę mogłem przesadzić w końcówce z doborem wielkości słow, to prawda,
dziękuję,
Sylwek, marek, michał
skoro był ciekawy, jest to pociechą by dalej pisać

co do córki zamiast ciszy......w sumie taki miał być mniej więcej zamiar przekazu- wczoraj cisza była owocna w konstruktywne słowa, dzisiaj milczy

aby wiersz był bardziej czytelny wstawiam ,,o drogę,,

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Tam ar dama da, oto Adama dramat
    • @Berenika97 Dziękuję, zastanawiam się czy może zamiast " kosmicznie długimi rękawami " napisać " kosmicznie długim rękawem " . 
    • @hollow man   Podobno "Zmierzch" - ale to nie ten z wampirami, tylko ten, co zapinał niebo na pierwszy guzik.  W sumie nieważne co grali w środku - najlepszy seans i tak odbył się na zewnątrz.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @karenka Stary temat i tak mi się wydaje, że jednak poruszasz się w przewidywalnej trajektorii. Brakuje mi takiego... Żeby oddać czego mi brakuje, użyję francuskiego terminu, którego nie potrafię zastąpić czymś bardziej przyswajalnym... Brakuje mi 'jebnięcia'. Ale to wiesz... Opinia przechodnia.
    • @Łukasz Jurczyk   Jak to u Ciebie - tekst jest tak uniwersalny, że mógłby opisywać każdy ruch oporu w historii ludzkości - od antycznych rebelii, przez okupację podczas II wojny światowej, aż po współczesne konflikty.   Na początku - „Wiem, że ściany słuchają” - czyli zaczyna się od motywu paranoi i strachu przed inwigilacją, ale spiskowiec akceptuje ryzyko i odrzuca mentalność niewolnika. A bunt - to ruch oddolny, angażujący zwykłych ludzi. Bo okupacja to wchodzenie do domów, wróg jest jak wszechobecny brud.   Narrator rzuca wyzwanie „Królowi” czyli Aleksandrowi - spiskowcy wolą zniszczyć swoje miasto i zginąć, niż oddać je w ręce tyrana. To ogromna determinacja. Rodzina w czasie wojny to słaby punkt, „ciężar”, przez który łatwo człowieka zaszantażować. Jednocześnie to właśnie troska o bliskich i chęć zapewnienia im godnego życia jest ostatecznym powodem, „żeby nie klękać”.   Piękny aforyzm - „Wolność kosztuje” - bunt wiąże się z drastyczną ceną - krwią, śmiercią, zniszczeniem. Złudzenie, że bierność zapewnia przetrwanie, zostaje brutalnie rozwiane. Niewola nie jest darmowa - jej ceną jest powolne umieranie godności, ciągły strach i upodlenie. Zapłata jest ostatecznie wyższa, choć uiszczana w ratach przez całe życie.   Znakomity tekst!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...