I już

[La_Fée_Verte]

Więc było tak: przyszedł raz dzień,
Złocistym brzaskiem otworzył oczy
I stało się. I stałeś się. Staliśmy się i już.

Ktoś spytał cię czy chciałbyś żyć?
Pamięć odległą niepamięć toczy,
Lecz jesteś dziś. Jesteście dziś. Jesteśmy dziś i już.

A będzie tak: nadejdzie noc,
Kirem żałobnym przesłoni oczy,
Stanie ktoś gdzieś. I staniesz gdzieś. Staniemy gdzieś i już.

I może tam zapyta ktoś:
Czy w brzasku dzień znów ci roztoczyć?
Kto powie - "tak"? Kto powie - "nie"? Może nikt nic i już?

Cóż bardziej strach - umierać? Żyć?
Wszak obu tyle, co dojrzą oczy.
Ktoś wiedział to? Czy ty dziś wiesz? Wiemy. Dziś. Tu. I już.

[Anna_Para]

Myślę sobie, że to doskonały tekst niebanalnej piosenki.

Stawia pytania, z którymi zmaga się niejeden z nas. Świetny rytm.

Brawo, cieplutko,

Para:)

[Roklin]

Bardzo dobry, lekki tekst, podzielam zdanie Anny. Powtarzający się fraza przypomina o tym, że życie jest ciągłą podróżą... Technicznie też dobry, rytmiczny, śpiewny... Tak trzymaj!
Ciepło pozdrawiam :)

[La_Fée_Verte]

Dziękuję za te słowa :) Znajomi, którzy czytali mój wierszyk, pytali: o co w nim chodzi? I że strasznie trudny mówili. Trochę smutno mi było, przyznam, bo jeśli autor musi tłumaczyć, o co chodzi, to znaczy, że coś z nim nie tak (jako autorem). Dlatego tym bardziej mi miło, że ktoś stąd przeczytał, zrozumiał mnie i jeszcze dodał słowo od siebie.
Dziękuję raz jeszcze i pozdrawiam w ranek, co nastał po Dziadach. A wiecie, że Dziady obchodzono niegdyś również na wiosnę?