Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

przytłoczona powagą spraw
codziennością przemytu o byt
miał obudzić mnie nowy świt
nowy świat bez przekrętów szarad

obojętność niewskazana
pęd do nowego czarna plama
ciągnę wóz nie po prostej
galimatias -targ próżności

niebanalnie przestawiam komin
by udrożnić przewód życia
znów poleci lekki biały dym
na trochę dokonam odkrycia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuje za czytanie i refleksję Kredensie!
Och jak dobrze że znasz się na rzeczy zdun a kominiarz to dwa różne zawody!
Ważne dla mnie ,że refleksyjny ,tyle wysiłku,ciągle pod górkę -aaalle
udrożniłam i po-le-ciaaaał !
Serdecznie!
Ja
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.







komin może przestawić zarówno zdun, jak i murarz....................kominiarz - to serwisant, a nie budowlaniec

.................................a tekst puścić kominem

Nie da się !A szkoda bo by pole-ciaaaaaał!
Opublikowano

Tytułem to właściwie prowokujesz, a nie sugerujesz. A co do wiersza, to najważniejsze jest to, że przenośnia wcale nie jest przesadą. To nawet samo życie, sama rzeczywistość, przerasta nasze wyobrażenia o tym, co jest czym (a jest nie do pomyślenia na zdrowy rozum). I przepraszam, że moje komentarze prawie zawsze odbiegają od konkretu, od tematu, ale myślę, że nie odbiegają od przyczyn i skutków poruszanych rzeczy i kwestii. Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziękuje WiJa za odniesienie się do tematu i tytułu !
Doskonale wiesz ,że tytuł ma ogromne znaczenie , więc prowokacja jak najbardziej.
Jeżeli chodzi o temat to potrafisz moje przekazy świetnie odczytać !
Właśnie chodzi o to jak powalczyć żeby było lepiej ,lżej w tych trudnych czasach , czasami nam się to udaje innym razem nie , cóż samo życie -jak to trafnie ująłeś !
Pozdrawiam!
Ja

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Nata_Kruk dziękuję   @Stukacz dziękuję
    • Fąfara ma targ
    • na końcu kropki zwątpienie i pewność w ludzkim sercu   podróżuje w czasie między ciszą a krzykiem słowa bez znaczeń   pod winogronowym liściem rozchylają kwiaty szybko pomału   jak pajączek na nici z szorstkiej włóczki przędzie tu i teraz   słychać trzepot skrzydeł gdzie błyszczą oczka  dwóch jezior   w czystym promieniu gwiazdy    
    • Ani dała i por oropiała Dina
    • „Dobre słowo”   Pod centrum handlowym straganik rozłożyłem, dobre słowo ludziom dawać postanowiłem.   Myślę sobie: dobrych słów dziś ludziom brakuje, więc tak gratisowo tutaj ich poczęstuję.   Zawiesiłem tablicę: „Dobre słowo każdemu”, „Darmowe” – dorzuciłem – „bogatemu i biednemu”.   Tam, gdzie miejsce na cenę, żadnych liczb nie wpisałem, nigdy za dobre słowa pieniędzy nie brałem.   Zawsze, jak komplementy, nawet słowa w pośpiechu, gratis rozdawałem w szczerości i w uśmiechu.   Zdziwiło mnie bardzo spojrzenie każdego, bo na mnie patrzyli jak na nienormalnego.   Za dobrym słowem nikt tu nie przepadał, śledzili mnie wilkiem, jakbym ich okradał.   I nagle słyszę z tyłu głos starszego pana: – Widzę, że pan tutaj stoi tak od rana?   Przytaknąłem mu głową z niesmakiem na twarzy, a on do mnie powiada: – Za dużo pan marzy.   Mówi to dobrym słowem i dorzuca z szarmem: – Ludzie chcą wszystko kupić, nie dostawać darmo.   Wystaw pan tu cenę, – dodaj słowom wartości – zaraz ktoś się zjawi, choćby z ciekawości.   Napisałem: „Pięć złotych”. Przyszła starsza babcia, była pewnie miejscowa, bo przybyła w kapciach.   Podeszła i patrzy, jeszcze nie spytała, a już inna osoba za tą babcią stała.   Ludzie darmo nie chcą ani brać, ani dawać. Nawet dobre słowa kupić chcą – nie dostawać.   Co darmo – nic niewarte, jesteśmy już takimi: chcemy płacić za wszystko, by poczuć się lepszymi.   I tak w tym naszym świecie prawdę zrozumiałem: że najdroższe jest właśnie to, co darmo dać chciałem.   Leszek Piotr Laskowski
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...