Ku Koron Rozsądku

[Marek Cyprian Konrfanty]

siema, siema, drzewa wysokie,
opis,
gołębi szept,
z przymkniętym okiem
razem stoimy wieje wiatr,
Miejsce ziemia, Boga dar,
różnica: Świadomości Czar,
nie wiem jak Ty, ale ja i Ty to dla mnie My
jedna Gleba, Mewa lata obok, Obłok, Tereny
Zielone, Łąki rozpromienione z Radości, dowód
że się da jak połączymy, tlimy niczym Żar
wiele Dni minie nim zginie ostatni drwal
przecie to nasze Rozrzucanie Nasion
nadaje przyszłości biegu Rytm i Ton
warzymy tyle ile od Ziemi podskoczymy
strawimy ile w Garku Ciepłym nawarzymy
falujemy powoli, piasku Wydmy
Krągłości tylko szlifu Efektem
Otrzymany gen, wybrany Mem

W trąbę dmę, anty-rymarz, definicja: uprzęży wymaz.