Ryby i ludzie

[Poeta Wprawiony]

WERSJA WSPÓŁCZESNA

stół nakryty
widelce
zasiadamy

wszędzie
wokół
pełno
bólu

z miłości do śledzia
poświęcam więc
swój
apetyt

WERSJA ROMANTYCZNA

Z miłości do śledzia poświęcam swój apetyt,
Choć ślina cieknie mi jak woda z kranu.
Idea dobra marsza gra na kiszkach,
I doprowadza mnie do tragicznego stanu.

Wszak nikt nie umarł jeszcze z pełną michą
Ja dziś powstrzymam się od tego żarcia,
Wiem, dobro wróci do mnie jak bumerang
- nie będę jutro rano miał zaparcia.

Humanitarną musisz być, ludzkości
I kochać kwiatka, myszkę, rybę, żabę.
W ostateczności, kiedy głód cię przyprze,
Wolno ci delikatnie kąsać trawę.

[Mirosław_Niewierszyn]

Wersja współczesna nic nie mówi, a wersja romantyczna nawet do poczytania.

[Mariusz_Sukmanowski]

Nie rozgryzłem na czym polega współczesność pierwszej wersji
( na używaniu entera?). Poza tym "więc" zbyteczne.
Co do wersji romantycznej: nieprawda ,bo przynajmniej jednemu "osobnikowi" zdarzyło się umrzeć przy obfitości posiłku:
"osiołkowi w żłoby dano"
i
finał tragiczny.
pozdr

[Myxomatosis]

Obydwa świetne, bez dwóch zdań :)) Nie umiem się nawet zdecydować, którą wersję wolę :)

[Myxomatosis]

No to gratuluję utalentowanej córki w takim razie :) Tak się tu rozglądam chwilkę i tylko te dwa wiersze mnie zatrzymały i (szczerze) zachwyciły - lekkością właśnie. Widać, że dobrze się bawiłyście. A nick jak dla mnie, nie tyle zabawny, co zasłużony ;)