Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

[center]w sterylnym pokoju

telewizor z komputerem
krzywią obraz

obraża się
wyobrażenie o świecie

poprzez betonowe ściany
wołają łąki losem świata mierzwione
pola pieszczone brudnymi rękoma rolnika
przyzywa rzeka co ciągle (nie) ta sama
i las szepczący o dziczy zapomnianej

tuż obok zabłąkana mrówka
ucieka przed śmiercią
[/center]

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



obraża się wyobrażenie - brzmi maślanie.
przez głuche ściany
wołają łąki losem świata mierzwione
- jesli coś jest głuche to i tak nie słychać, a więc ta łąka gada sobie a muzą.
las szepczący o głuszy zapomnianej - już były głuche ściany a teraz głusza niezapomniana.
To nie jest dobry wiersz.

Opublikowano

Wydaje mi się, że jest to jeden z tych wierszy, do ktorych trudno się przekonać argumentami, po prostu; jedni lubią taką estetykę inni nie. Ja jestem raczej w tej drugiej grupie, choć nie sposób nie zauważyć, że po zmianach tekst prezentuje się okazalej. Poza tym, zawsze ilekroć widzę wyrażenia typu "wołają łąki losem świata mierzwione" odruchowo obruszam się, ale gdzieś na dnie odzywa się głosik - a może to rozmyślna ironia autora? Nigdy tego nie wie się na pewno. Z całego wiersza najbardziej trafiło do mnie: w sterylnym pokoju - obraża się wyobrażenie o świecie. Pozdrawiam :)

Opublikowano

Jeden wers do wymiany. Skąd pewność że rolnicy rąk nie myją. Taki Lepper z brudnyni łapami tam w sejmie łaził albo ta Beger od Koffana Annana;-) Poz

Opublikowano

Krytyku, myją! Myją z pewnością... a potem brudzą i... znowu myją. O! kropki zaczynają mi się udzielać, źle ze mną... A jeśli masz jakieś wątpliwości, to popieść naszą mamusię ziemię w jej najczarniejszych miejscach i sprawdź czy też nie ubrudzisz sobie rączek.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Jest obraz świata lub jego wyobrażenie ,bo przecież w sterylnym pokoju niewiele widać ,a jeśli to poza "organoleptykami" .
Jednak tylko wyobrażenie ,bo przecież obraz z telewizora i komputera wykrzywiony ,zmodyfikowany ,przemielony.
Sterylny pokój - studium człowieka samotnego.
Świetny koniec - mrówka łącząca dwa światy -być może za najwyższą cenę ,ponieważ przenikanie świata zewnętrznego w bezpieczną sterylność nie może skończyć się kompromisem.
"obraża się wyobrażenie" - lubię takie "słowne gry"
pozdr

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Człowiek? Dzieło sztuki!  Perpetum mobile  ... ruchomych schodów w metrze  Wiosna? Niebem się rodzi.  ... w starym wytartym swetrze Nie masz serca? Dziś tłusty czwartek i samba?  I dlatego tańczysz tak lekko, radośnie?  Wracaj! Zapomniałeś wziąć serca.  Spójrz: mam podobne ...  I rośnie.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tak, myślę, że we wstydzie jest wiele lęku. Myślę, że jest to emocja, którą przede wszystkim odczuwamy jako karę którą sami sobie wymierzamy. Niewiele ma wspólnego z prawdziwą skruchą czy chęcią wyciągnięcia wniosku z błędów.  
    • @viola arvensis   Wioluś. w Twoim wierszu widać  rękę poetki świadomej słowa i ciszy między wersami . kogoś, kto nie musi podnosic głosu , by powiedzieć rzeczy najważniejsze. z prostego znaku popiołu  wydobywasz  sens głęboko zakorzeniony w chrześcijaństwie tj. pamięć o kruchosci człowieka, ale i o obietnicy wiecznosci. to przecież gest ze Środy Popielcowej ktory jest nie tylko przypomnieniem  "prochem jesteś”, lecz także zaproszenie do nawrócenia i wewnętrznego odrodzenia. bardzo porusza mnie to, że post został tu pokazany nie jako ciężar , lecz jako łaska zatrzymania . to spojrzenie pełne mądrosći i łagodności, charakterystyczne dla autorki doświadczonej,    duchowo uważnej. wiersz jest jasny, harmonijny, a jednocześnie niesie głębię – jakby pisała go osoba, która sama przeszła drogę, o której mówi , ciepło i z wdzięcznoscią czyta się Twój  tekst. piękny !
    • @Nata_KrukBardzo mi miło :)   @Berenika97 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, właśnie :)
    • @Tectosmith Zainteresowały mnie przede wszystkim interakcje i wzajemne oddziaływania na siebie w tej relacji. Bo jest w niej więcej rutyny i rytuału, niż prawdziwego przywiązania. Jakby była podtrzymywana tylko po to, aby był jakiś punkt odniesienia, a nie po to, aby się w jakimś kierunku rozwijała. Tych dwoje nie jest w stanie nic już sobie dać. A dawanie w miłości jest bardzo ważne.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...