Nigdy więcej...

[Lady_Supay]

już nigdy nie będzie tak samo

nie ma mojego domu
pachnącego ciastem i sztywnym krochmalem
z uśmiechem babci nigdy nie płoszonym
z gorącym obiadem na okrągłym stole
plamionym częstym używaniem serwetek
nie ma mojego ogrodu
i drzew owocowych już nie ma
stary orzech co konarami zaczepiał
o spodnie - umarł
obce budynki świecą oknami
już nie mogę trafić
na łąwkę gdzie miłość modliłam pierwszą

serce oczy i niebo zostały
te same

[Agnes]

hmm ja też często tęsknię za dzieciństwem, ono ma swój swoisty zapach...

czasem trudno nam się odnalezć w innym miejscu i innym czasie...

prosty wiersz, miło się czytało, przywołuje wspomnienia i ładna końcówka

pozdrawiam

Agnes

[Lady_Supay]

Gdy patrzę wstecz, w oczy Babci, widzę w nich bezgraniczną miłość i doświadczoną mądrość.
Wtedy wszystko było takie proste...

Pozdrawiam sentymentalnie
Su

[Agnes]

hmm było proste....owszem

ja już niestety w te oczy spojrzeć nie mogę, tym mi trudniej:(

pozdrawiam również

Agnes