Podziw

[Latarnik_z_Faros]

wychowałam trzy córki

urodziłam trzy córki

to rodzenie nie było takie straszne

straszne byłoby co innego

straszne by było

gdyby moje córki były nieszczęśliwe

ale tak nie jest

poznałam kogoś

kto podziwia mnie za to

że wychowałam trzy córki

i za to

że byłam przy mężu

w jego strasznych miesiącach

strasznych dniach

strasznych godzinach

do ostatniej sekundy

cierpienia i poniżenia

byłam z moim mężem

poznałam kogoś

kto mnie za to podziwia

mówi

wychowałaś trzy córki

urodziłaś trzy córki

i nie są już z tobą

choć są w tobie

i trochę o tym wiedzą

i twój mąż

z tym swoim strasznym odchodzeniem

sprząta uładza

dom twoich myśli

i cieszy się

że jesteś wesoła

i dobra

tak twierdzi

ten ktoś kogo poznałam

kto mnie podziwia

bo wychowałam trzy córki

bo urodziłam trzy córki

bo dotrzymałam przysięgi sprzed ołtarza

ty jesteś ludzki człowiek

powiedział mi wczoraj przez telefon

ten kto mnie podziwia

[Wawrzynek]

...straszne, straszne, strasznych, strasznych, strasznych, strasznym.............uffff...strasznie się to czyta, takie kronikarsko , męczeńsko, płaczliwe zawodzenie a nie poezja.

[Wawrzynek]

Publikowanie takich tekstów przeraża mnie zawsze swoją poetycka mizerią.
Ale to ja, inni mogą wpaść w ekstazę.

[Mirosław_Niewierszyn]

Muszę przyznać, że gdyby to zostało pociągnięte jeszcze kilka linijek, to z pewnością zasnąłbym przy czytaniu, a tak to nie wiem, ale chyba nawet zabawne to jest, chociaż chyba nie miało być. Ech, piszę jak potłuczony... Wiersz o cichym wielbicielu, jeśli dobrze zrozumiałem.