Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdzieś w przestrzeni co się mieni tysiącami gwiazd
Na ziemi co kwiatami usłana
Jest miejsce które tylko Ty znasz
Różnymi sposobami chcesz nam je przekazać



Trzymam fajkę którą paliłeś za dnia
A dym wspomnień unosi się w przestworza
Zatacza krąg wokół nas
Rozświetlona blaskiem oczu zorza



Chłodem zawiało a ciepło Twych rąk
Ogrzewa mą dusze i ciało
Z przestrzeni myśli krążących od-do
Pomaga przeżyć tą całość


Twa obecność jest wszędzie
Za dnia jak i w nocy choć między nami Cie nie ma
To tam gdzie pójdzie mój wzrok łkający
Widzę Cię we wspomnieniach.

Opublikowano

Witam

ciepły wiersz:)

należy jednak zmienić "ż" na "rz"
w wyrazie "przestworza"
usunąć literówki zrobić spacje
tam gdzie brakuje

i będzie ok

pozdrawiam:)


jeszcze są literówki:)

proszę się tym nie przejmować -
jesteś my dla siebie "korektą" :)

tak to już jest że łatwiej dostrzec
pomyłki u kogoś niż u siebie

jeszcze raz pozdrawiam:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



No nie wiem. Jak dla mnie pełno nadsłowia. Może jednak:

"Tato

w przestrzeni
miejsce które znasz
i chcesz przekazać

fajkę
dym unosi przestworza
zatacza krąg

chłodem
zawiało a ciepło rąk
ogrzewa
myśli od-do
pomaga

jest wszędzie
za dnia i w nocy
choć między nami cię nie ma

tam pójdzie mój wzrok
wspomnienia"


Opublikowano

Andrzeju wcale mi sie nie podoba Twoja interpretacja moich wspomnień.Sa dla mnie jak powietrze i tak właśnie pamiętam tate.Może za kilka miesięcy to sie zmieni i zaczne pisać tak jak Ty to przedstawiłeś.Dzięki wielkie za sugestie.
Pozdrawiam
S.B

Opublikowano

Sylwio, wkradł się błąd, powinno być przestworza, w fajce, brak "ogonka" oraz w ostatnim czasowniku.. widzę..
jeśli już, to.. we wspomnieniach.
Wiersz dla taty, to zawsze miły gest ze strony dziecka. Kiedyś mnie pouczano, unikać określeń typu: twa, twych, mą,
to była dobra rada.
Jest miejsce,które tylko Ty znasz
I różnymi sposobami chcesz nam je przekazać

O jakimś mijescu można mówić, raczej nie przekazuje się go, to chyba niewykonalne.
Skoro taty już nie ma, trudno poczuć grzanie jego rąk, tu potrzebne inne określenie.
pomaga przeżyć tą całość ... nie brzmi dobrze.
To tak z grubsza. Ogólnie.. raczej słabo.
Miłe to wspominanie na koniec. Tyle ode mnie.
Serdecznie pozdrawiam... :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Łukasz Jurczyk dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Nata_Kruk Bardzo dziękuję !!!   @Berenika97 Bardzo dziękuję !!!   Zbliżający się koniec Dariusza był typowy dla wszystkich upadków władców absolutnych. Musisz sam rozliczyć się z losem, nikt już na końcu nie poda ci ręki.   Król ma tysiąc ludzi. Coraz mniej wierzy w ich tysiąc serc.   Pozdrawiam
    • @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję!   Masz rację, tych "niedopasowanych" jest naprawdę wielu, niezależnie od tego, po której stronie maski się stoi. Serdecznie pozdrawiam.    @andrew   Bardzo dziękuję za piękny komentarz. Serdecznie pozdrawiam.    może i się spóźniamy ale dzięki, że czekasz że patrzysz że nie odwracasz wzroku kiedy ja odwracam się od siebie @lena2_   Bardzo dziękuję!    Myślę, że czasem to właśnie te momenty, które wymykają się logice, najlepiej oddają to, co chcemy nazwać.  Serdeczności!    @Charismafilos   Bardzo dziękuję!  Często w życiu szczerość i smutek chodzą w parze.  Serdecznie pozdrawiam.  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!    Dziękuję za tak głęboką refleksję – ta koncepcja "wymiarów" bardzo mi się podoba. Rzeczywiście, można być "obecnym" w jednym wymiarze, a jednocześnie nieuchwytnym w innym.  A ta scena z Bohunem i Heleną - fajne porównanie. Ten moment, kiedy wszystko zostało "rozwiązane", a mimo to w oczach pozostaje coś niedopowiedziane, ten cień, który nie chce się rozwiać - to właśnie ta sama "nieobecność w obecności".   Serdecznie pozdrawiam. 
    • W domu marzeń nie dziwią często splecione dłonie ani mocno bijące serca W domu marzeń nie dziwią gesty proste lecz miłe jak początek wiosny W domu marzeń nie dziwi szczerość i prawda matki ojca i dziecka Bo w domu marzeń mieszka podlana słowem i gestem najwyższa wartość Wartość którą nie wszyscy nazywają miłością
    • @Trollformel   Lubicie się z wzajemnością!  :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...