Rozstanie

[Red Rose]

skończyło się szybko
i dobrze

amor in statu nascendi
chciała być szybsza niż okamgnienie
pożerała nas łapczywie
niepomna zasad
zdrowego odżywiania

bezpośrednia przyczyna zgonu
zatrucie pychą

szczęście w nieszczęściu
niewiele po sobie zostawiła

majątek do podziału na dwoje
jest wprost proporcjonalny
do długości jej życia

namiętne spojrzenia - najwyżej trzy
zadowolę się jednym
o kilka dobrych słów
nie będziemy się kłócić jak sądzę
dwa pocałunki - sprawiedliwie
po jednym dla każdego

do twojej Sonaty Beethovena
nie nabyłam prawa własności
podobnie jak ty
do moich Preludiów Debussy'ego

reszta zalicza się do kategorii
im więcej dasz tym zyskasz więcej

bilans dla obojga
wbrew logice uczuć
wychodzi więc dodatni

tym bardziej
że za straty w złudzeniach
prawo nie przewiduje odszkodowania

[Freney]

Dobre i nieprzesadzone (o co, jak widać po sąsiedztwie, nietrudno). Styl skądś znam - ktoś z wielkich (albo przynajmniej czytanych) napisałby to, w moim odczuciu, tak samo bądź bardzo podobnie. Niemniej, bardzo przyjemne :)

[Jacek_P.]

OK. Całość przemawia i jest dla mnie bez zarzutu. Podoba mi się. Tylko mam wątpliwoci z "amor", bo w łacinie miłość jest rodzaju męskiego, zresztą Amor - bożek - też. Więc tu pasowałoby lepiej francuskie amour, albo włoskie amore (chyba francuskie lepiej), bo w tych językach miłość jest żeńska, podobnie zresztą jak niemiecka liebe.
Więc z tym amorem sugerowałbym coś zrobić.
Pozdrawiam nieustająco.
Ja-wymądrzający się-cek

[Red Rose]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O rany, faktycznie!!! Masz rację. Wstyd mi, bo przecież uczyłam się łaciny w liceum! Ładnie by to brzmiało po francusku: L'amour naissant (miłość "rodząca się" - in statu nascendi, jak by nie było!). Jest zresztą piosenka Mylene Farmer o takim tytule... Pomyślę o tym. Pozdrawiam serdecznie :)
RR