Homo urbanus

[Robert_Siudak]

Długa to była droga,
przez stopy w rzemieniach i odciski w lasach,
bose posadzki w powiatowych kościołach,
przez klepiska i fabryczny stuk kutych obcasów.

W końcu stłoczyły się masy naczelnych
w codzienne święta miast, adoracje,
w rutynowe odpusty na schludnych chodnikach.
Tysiące łydek, szpilek, misternie falujących loków,
potrzeba mnożenia przez dwa, osiem, tysiąc.
Kopce szklanych okien a w nich mrowia garniturów:
prasowane mankiety, piżm, pedicure.
Ściśnięte stada połykane w otchłaniach autobusów,
drążone nory metra, ryte desenie szyn,
szum skrzących trakcji, przemienienie
w ruch.

Zaprawdę radujmy się! Bo gdy Jego już nie ma
(z tymi jego kadzidłami, całowaniem krzyża i ciałem z mąki)
pozostaje nam festyn mnożenia,
adoracja pulchnych piersi, linia felg, radość wzroku,
współdzielenie.

[Gość]

Dla mnie super.
A "powiatowe kościoły" - jakiś nowy podział parafialno-administracyjny ;)))

[maria_bard]

Nie mam pewności, czy tu formalnie tzn. rym i rytm - jest w porządku, ale tekst pisany w "zacięciu" czyli "z jajami". Nietuzinkowa nieklepanka truizmów. Protest.

Czy ma być "piżmo", czy "piżama"? Bo jedno i drugie w odpowiedniej formie jest fajne.:-).

"Nie ma" - osobno.

Zamiast "przemienienie" chyba napisałabym "przemiana", chociaż "przemienienie pańskie" to słowa z mszy.

Pozdrawiam. E.

[Robert_Siudak]

Celowałem w najmniejszą jednostkę terytorialną, ale "gminne kościoły" brzmi okropnie.

Dzięki za czytanie
R.

[Robert_Siudak]

Co do piżmu, to chodzi o piżmo - nieodłączny zwierzęcy składnik większości markowych perfum, a bynajmniej tych które mnie podchodzą ;)

"nie ma" rzeczywiście się coś "sklepiło" zbytnio

jak trafnie wyczytałaś "przemienienie" jest celowo nawiązaniem do pewnego obrzędu

Dzięki za odwiedziny i ślad,
R.

[Gość]

Obraz jak żywy:-) Takich tekstów ze świecą szukać w tym dziale. Poz.

[Robert_Siudak]

żywo dziękuję za odwiedziny, czytanie i pozytyw.
R.

[Sokratex]

Czy ja wiem? Spróbuj może popisać trochę sensownych tekstów, z klarownym przesłaniem.
Tutaj myśl raptem na dwa wersy, reszta to takie mydlenie oczu, łataj dziury niewiele wnoszące.
Można tak pisać bez końca na kolanie, nawet lepiej, bo z większą swadą i wyobraźnią:


Już mątwy łapały za języki, pluły słowami
dżamper, kwaszek, mamłon, bźdźwąga, bałaguła
jeszcze w płodowych wodach wydawały się światu
zawsze o krok przed Judaszem.
O dada, dada! - weselmy się! Pic na wodę i w pysk
srajmy i spuszczajmy póki nie ma cenzury.

I myśleliśmy, że to zabawki nudno pomarańczowych niemowlaków
rozlane w leśnych ustępach (tylko dlaczego skrzypieli widłaki?)
Wenczas wieczór wyłonił Pierwszego, reszcie było minęło
szczerząc kamienną szczękę.


;)