Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zapraszam do konkursu na przekład mojego wiersza

Tomasz Korzeniowski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Tomasz Korzeniowski

Tomasz Korzeniowski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zapraszam do konkursu na przekład mojego wiersza

Autorzy najlepszych tłumaczeń zostaną
uwiecznieni na moim blogu poetyckim
http://poezjewim.blog.interia.pl/
oraz w materiałach promocyjnych.
O wyborze najlepszego przekładu
w każdej kategorii językowej będzie
wsółdecydowała publicznośc.

Oto wiersz:

Ziuta

Dlaczego Cię pokochałem

Przecież jeszcze z Tobą nie spałem

Kiedy widzę jak w Twoich tęczówkach

Lśni zielona gotówka

Myśl się w głowie pałęta

Wzmaga się we mnie mięta

Będę wierny

Do ostatniego centa


Pożądane języki to:
-angielski,
-niemiecki,
-szwedzki,
-francuski,
-włoski,
-hiszpański,
-portugalski,
-rosyjski,
-jidysz,
-inne.


Wymogi:
- Przekład powinien być rymowany,
choć układ rymów może się zmienić.
- Można użyć innych słów lecz tak,
by nie zmienić sensu i klimatu
wypowiedzi.
- Należy załączyć dokładne
tłumaczenie na polski nowej wersji.


Zrób przekład w wybranym języku
lub językach i wyśłij go na adres
[email protected]
z podaniem pełnego imienia i nazwiska.
Autorzy najlepszych translacji zostaną
uwiecznieni na mojej stronie oraz
w materiałach promocyjnych.


Pozdrawiam
Tomek K. Korzeniowski, poeta
[email protected]

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jacek_Suchowicz
      Ile kropek mają biedronki.? 

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      @.KOBIETA.   urocze!   ktoś cię otworzył urokiem dłoni rozpromienionych twoim widokiem i zrozumiałaś sens każdej kropki które na sobie mają biedronki   czy on zrozumiał coś może dostrzegł lecz nie wnikajmy w to męskie ego ty będziesz falą co burzy morze w nim poszukując czegoś wyższego   :))
    • _Marianna_W_
      Zero cukru jadaj.

      Przez _Marianna_W_ · Opublikowano

      Jada: Jurku, co - rezon: ano, zero cukru jadaj.        
    • obywatel
      Zawiniła

      Przez obywatel · Opublikowano

      @Annna2podaj mi przykład, że niebo cię nie kocha, podaj taki co utrapieniem jest miłości, a zaprzeczę temu, bo wszystko to miłość lub dąży ku temu :)) że różne imiona przybiera? cóż taka jest ta przechera :)))) Dzięki za cygański dialog :))) Miłego dzionka :)
    • obywatel
      Nici ze schadzki

      Przez obywatel · Opublikowano

      obłędny rycerz:) a miłość? nie pierwszy raz się zdarzyło, że znalazła innego. Zamiast kruszeć niczym bażant ze zdobyczą się zamienić i zabawić w myśliwego - taka moja rada :)) miłość lubi się podroczyć, nie zdobyta nawet inną ścieżką kroczyć i dlatego walczyć trzeba o nią i jej bronić :))
    • Simon Tracy
      Nici ze schadzki

      Przez Simon Tracy · Opublikowano

      Wyszedłeś i zapomniałeś wrócić. Mało tego zamknąłeś i zatarasowałeś drzwi. Jedyną drogę powrotu. Do świata żywych. Do naszego świata. Waszego świata. Gwoli ścisłości. Zwariowałeś. Dobre sobie. Czuję się doskonale. Mówisz, że to przez nerwy. Przez ciężkie dzieciństwo i wszystkie zawody. Szczególnie te miłosne. Że mi się miesza w głowie. To co było z tym co jest. To prawda bo przyszłych zdarzeń  nie uznaje za ważne i potrzebne. Przeżyłem tyle, że i na kolejnych  trzech chłopa by wystarczyło. Ale mi nikt nic nie pomieszał. Przeciwnie. Ułożył w głowie.     Teraz mój umysł jest jak wersalski ogród. Pełen harmonii, symetrii  i fontann nieskazitelnie wielkich pomysłów. Tu rzeźba Wenus,  tam słowik na zegarze słonecznym. Gończe ujadają w gromadzie  na rozradowaną postać stróża. Zapewne ma jakieś smakołyki po kieszeniach. Panny w sukniach strojnych,  chadzają w kojącym cieniu parasolek. Bzy różane i lawendowe,  patrzą na wędrówkę pełnego słońca. Czekają cierpliwie zachodu, by eksplodować wonią kojącą wszelki zły omen czy myśl. Łabędzie tulą się w amorach. Wypłoszają, rechoczące żaby z dryfujących leniwie lilii.     Ty mówisz mi,  że teraz się lata po świecie całym,  prędkimi samolotami w przestworzach. A mi za dopust wystarczy wierna klacz, lub zaprzęg u bryczki upięty. Ty mówisz mi o telewizji  za szklanym ekranem. O życiu w serialach i sagach. Dla mnie życie jest boskim serialem w którym gram główną rolę. A jeśli mi się znudzi, oglądam z balkonu sztukę lub operę, przez szklane oko lornetki. Ty mówisz wakacje spędzasz  pod egzotycznymi palmami  z drinkiem w ręku. A ja wolę  mroczny, chłodny, ceglany  płaszcz zamczyska. I piwniczkę przednich win w beczkach. Mówisz, że ciężko znaleźć dziś miłość. A mojej romantyczności nie pojmiesz.     Przepasany Twą chustką na silnej prawicy, posłałem Ci uśmiech  zanim przyłbica opadła na oczy a koń wykonał zwrot na zadzie  i ruszyłem jak wicher ku przeciwnikowi  z kopią gotową do szarży. I z imieniem Twym anielskim na ustach, by strącić go z tronu pychy.     Nie wiesz jak to jest, gdy pieściłbym Cię listem, rozkochiwał wierszem. Zabrał gdzieś w leśne, pierwotne uroczysko, nie po to by bezbożnie posiąść a jedynie wtulić się w Twe rdzawe włosy. I chłonąć godzinami Twe piękno.     Dlatego kochasz innego. Człowieka, który jest  we właściwym miejscu i czasie. A ja kruszeje powoli wraz z zamkową basztą. Błąkam się po lochach bez celu. A kości moje bieleją w błocie fosy. A czaszka czasami zaśmieje się do słońca.    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...