Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie wiem jak wam ladies end gentleman,
ale mnie, w tej ciupie szeroko otwartej
na świat, jedynie żal czasu
zatrzymanego przed laty na odsiadkę,
reszta to okratowany butik.

Spływajmy stąd w objęcia zatoki
zanim oskubią nas do ostatniego centa,
wiejmy nim zapuszkowany wiatr
pojawi się na zakurzonych półkach.

Mimo woli uśmiecham się, gdy
z porcelanowego kubka Al. Capone,
skazany tu na dożywotnią reklamę,
puszcza oko
- uciekać można na wiele sposobów,
jednak niełatwo znaleźć drzwi –

z napisem exit

Opublikowano

Może i zaciekawi to odsiadujących kary pozbawienia wolności. Panie autorze błąd w samym tytule jest. Po dachu oni tam zwiedzają pewnie, to jak powiedzieć idę na restaurację...pozdrawiam

Opublikowano

Może i zaciekawi to odsiadujących kary pozbawienia wolności. Panie autorze błąd w samym tytule jest. Po dachu oni tam zwiedzają pewnie, to jak powiedzieć idę na restaurację...pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




...hm....oj cieniutko krytyk70...bardzo cieniutko;)))))
Alcatraz to wyspa niedaleko San Francisco - http://pl.wikipedia.org/wiki/Alcatraz

Warto sobie trochę poczytać ))))))
Opublikowano

Pani wiersza nie przeczytała tylko mój komentarz. W cyrku niech szanowna pani błaznuje. W podstawówkach wiedzą, że Alcatraz to wyspa z więzieniem, wsześniej był tam fort wojskowy. Autor opisuje wnętrze więc rentegen pewnie w oczach zwiedzający mają. Szanownej pani komentarze moje się nie spodobały...Pozdrawiam

Opublikowano

To pani te plusy daje dla niejakiego Stępelka. Dziękuję za uwagę takiej miernej wierszokletce jak pani. Pozdrawiam

Opublikowano

Ja zdążyłem zauważyć, że pan nic nie piszesz oprócz teorii spiskowych. Może panu ksiądz potrzebny, skoro widzi pan demony??? Znam egzorcystę mogę dać namiar. Pozdrawiam

Zresztą panie Normanie N pan faktycznie posługuje się dwoma nickami. Drugiego w spisie nie ma co oznacza iż kim pan jest? Sam pan sobie odpowiedz!!! Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



cóż za nieumiejętna i infantylnie kategoryczna interpretacja całkiem pojemnego metaforycznie fragmentu wiersza i całego wiersza w ogóle. problem wolności i zniewolenia to jeden z podstawowych tematów poezji czy filozofii - a sztuki ogólnie to już na pewno. może rzeczywiście przykład nie jest najbardziej wysublimowany i niektórych czytaczy łatwo zwiedzie w dosłowny odbiór zawartych wewnątrz treści, ale przynajmniej moje odczucie jest takie że wiersz konsekwentnie, z wersu na wers przybliża to co zakłada na początku i bynajmniej nie jest to jakiś strumień podrzędnych słów i skojarzeń

więc mi się podoba, nie powiem że bardzo, ale jako tako - całkiem, prócz kilku słów, takich moich osobistych antybohaterów poetyckich, pozdro
Opublikowano

szanowny panie krytyku krytyk jedyne co przychodzi mi do głowy w odpowiedzi na pański komentarz to polecić panu wycieczkę ( tak wycieczkę ) na Alcatraz, gdyby przypadkiem był pan gdzieś w poblizu, niedrogo, jedyne trzydzieści pięć zielonych, jeżeli to panu niepisane to proponuje wyprawę w wyobraźni, pod warunkiem, że takowej panu wystarczy.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Demon powiedział, że zabierze mnie do domu, Do krainy bladej i cienistej, na wpół zapamiętanych Wzniosłych schodów i tarasów, obmurowanych Z balustradą z marmuru, od nieba ogromu,   Gdy u stóp labirynt kopuł ciągnie się w dali I wież obok wież wzdłuż wybrzeża postawionych. Jeszcze raz, powiedział mi, stanę oszołomiony Na tych starych wzgórzach, słysząc szum morskiej fali   Wszystko to obiecał i przez wrota zaćmienia Poniósł mnie pośród chlupotu jezior płomiennych I krwawo-złotych tronów bogów bezimiennych Przed bliskim swym losem wrzeszczących z przerażenia. A potem czarna zatoka, szum morza i mrok: - Tu był twój dom - zadrwił, - kiedy jeszcze miałeś wzrok! -   I Howard: The daemon said that he would take me home To the pale, shadowy land I half recalled As a high place of stair and terrace, walled With marble balustrades that sky-winds comb,   While miles below a maze of dome on dome And tower on tower beside a sea lies sprawled. Once more, he told me, I would stand enthralled On those old heights, and hear the far-off foam.   All this he promised, and through sunset’s gate He swept me, past the lapping lakes of flame, And red-gold thrones of gods without a name Who shriek in fear at some impending fate. Then a black gulf with sea-sounds in the night: “Here was your home,” he mocked, “when you had sight!”
    • @lena2_ doprawy prawdziwe :) Odwagi dla nas, do stawania w Prawdzie :)
    • @Clavisa roziskrzyło się iskrami żerowisko :) Śliczne :) i tutaj tajemnych nawiązań... :)   P.S. Hurt-Detal - iskry do nabycia w dobrej cenie ;)
    • @Alicja_Wysocka... cudowny.. romansik.. czerwca i dróżki. Jestem pewna, że ze sobą śpią... :) Porównania jak z bajki. No ale kto, jak nie Ala.. nam takie zostawia. Dobranoc.. pora na mnie.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ... to przepiękny fragment, co nie znaczy, że inne zwrotki gorsze... Bije z tej treści szczególny, wysublimowany spokój, który na pewno przyda mi się nad nadchodzącą noc. Puenta... :) rozbraja i zostawia mgiełkę dobrej aury. Piękny wiersz.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...