W sklepiku tuż za rogiem

[aluna]

makaron fikuśnie pokręcony
płatki nie takie śniadaniowe
mleko muczące i czarno-biale
dżemy w starym czepku babuni
brzuchate pierogi z twarogiem
blade czekolady i te opalone
podarte sery w perzelotki
geometryczne figury stopione
żelki jak węże i ośmiornice
półki w radosnym podskoku
pyszne z przepychu i dobrobytu
wyłuskujemy grube i cieniutkie
-przepraszam poproszę coś
niezwykłego wybornego
-w proszku kostkach płynie
slodkokwaśnego pikantnego
-coś na wzmocnienie
albo zabicie

samo życie

[Oxyvia]

Puenta dla dzieci niepotrzebna, psuje wyrazistość wiersza.
Pozostała część bardzo dobra: przepych (żarcia), którym zabijamy coś ważnego w sobie albo którym wypełniamy wewnętrzną pustkę (zabijamy samotność, niepotrzebny czas, poczucie wyobcowania, bezsznsu...).
Wiersz ma podobną tematykę jak poniżej wiersz Lilki Laszczyk. Przynajmniej ja podobnie rozumiem oba Wasze utwory.
Pluszuję. :-)

[Grażyna_Kudła]

Myślę podobnie jak Oxy z tą drugą puentą.
Czytam do słów "albo zabicie"
I układa mi się antyteza sentencji Nietzschego: Co mnie nie zabije, to mnie wzmocni.
Z podobasiem, Aniu.
:)

[aluna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oxywio dziękuje za analizę treści , bardzo trafana,i wnikliwa...i za..!
Ale jest tu jeszcze coś ...w tym na zabicie...?
Pozdrawiam serdecznie!
Hania

[aluna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Grażynko dziękuje bardzo ,że poświęciłaś czas mojemu przemyśleniu!
Coś z Nietzschego , ale jeszcze coś ważnego zawarłam,,,?!
Serdeczności!
Hania

[Baba_Izba]

Dla mnie, też bez końcówki, sam wiersz ma wiele świeżości i uroku
prostoty, doskonale oddaje atmosferę naszych sklepów, pełnych kuszących rozmaitości, niezupełnie zdrowych.
Serdeczności
- baba

[aluna]

Dzięki Droga Babo ,za czytanie i miłe słowa!
Cieszę się , że zechciałaś poczytac moje pisanie i odnieśc sie do treści ,,,jak to Ty rozczytasz ,,,ot co...!
Serdecznie !
Hania

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oxywio dziękuje za analizę treści , bardzo trafana,i wnikliwa...i za..!
Ale jest tu jeszcze coś ...w tym na zabicie...?
Pozdrawiam serdecznie!
Hania
Wrócę. :-)

[Kaliope_X.]

rozpisałam się bardzo w warsztacie, również czytając bez puenty dla dzieci i podtrzymuję swoje przemyślenia, Haniu. A że upodobałam, to już wiesz. :)

pozdrawiam serdecznie,
in-h.

[aluna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oxywio dziękuje za analizę treści , bardzo trafana,i wnikliwa...i za..!
Ale jest tu jeszcze coś ...w tym na zabicie...?
Pozdrawiam serdecznie!
Hania
Wrócę. :-)
Dziękuje!
Zapraszam, milo mi!
Hania

[aluna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuje szarobuty za czytanie i obszerny komentarz,,,,juz już usunęłam...!
Ale w wierszu nie tylko chodzi o konsupcje ..ale jeszcze coś...!
Pozdrawiam autora pieknych wierszy!
Hania

[aluna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuje Kaliope ,za ten i inny bardzo obszerny komentarz- trafiony, jak to Ty Droga poetko z wnikliwoscia potrafisz napisać, szkoda ,ze nie ma go tu....!Serdeczności!
Hania

[Oxyvia]

Wróciłam. :-)
Jest takie przysłowie: Co mnie nie zabije, to mnie wzmocni. Mam wrażenie, że w tym wierszu pointa jest aluzją do tego przysłowia? Jedzenie produkowane masowo jest pełne trującej chemii, nie da się inaczej, dlatego nie każdy może jeść to, co w supermarketach. Zdarzają się otrucia, nierzadko ludzie umierają na różne choroby związane ze złym żywieniem. Ale jeśli się uodpornimy, możemy już jeść każde świństwo i nawet się w nim rozsmakować. :-)
Można to także odnieść w ogóle do życia, bo pointa się kończy na stwierdzeniu: samo życie. Ono niesie nam mnóstwo fałszywych "smaków" i pokus, które okazują się czasem truciznami. Trzeba się na to uodpornić, nie sięgać po złe jabłka, żeby się nie otruć.
Poza tym mamy tzw. kryzys nadprodukcji, co powoduje zasypywanie mózgownicy ogromną ilością różnych reklam i towarów, które kupujemy najczęściej niepotrzebnie, nie są nam niezbędne, natomiast odciągają uwagę od tego, co naprawdę w życiu ważne - i to jest to zabijanie - wytłumianie naszej świadomości. Ale i na to można sie uodpornić drogą pracy nad sobą, da się to przezyć i pozostać człowiekiem.
Tak czytam pointę wiersza.
Coraz bardziej mi się on podoba. :-)

[aluna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuje Oxyvio , cieszę sie nawet nie wiesz jak bardzo!
O to właśnie chodzilo, o to że jemy pożywienie pelne trucizn,
a potem sie zastanawiamy dlaczego chorujemy, dlaczego następne pokolenia są coraz słabsze....!
I jeszcze , kłania sie ekologia, kupując produkt , popatrz,opakowanie w opakowaniu,pudełko w pudelku, i tak chronimy lasy?!Można by tak dłużej , ale kto poczyta...wie!
Pozdrawiam serdecznie!
Hania

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuje Oxyvio , cieszę sie nawet nie wiesz jak bardzo!
O to właśnie chodzilo, o to że jemy pożywienie pelne trucizn,
a potem sie zastanawiamy dlaczego chorujemy, dlaczego następne pokolenia są coraz słabsze....!
I jeszcze , kłania sie ekologia, kupując produkt , popatrz,opakowanie w opakowaniu,pudełko w pudelku, i tak chronimy lasy?!Można by tak dłużej , ale kto poczyta...wie!
Pozdrawiam serdecznie!
Hania
Tak, ta nieskończoność kolorowych opakowań i mnie doprowadza do wściekłości i rozpaczy. A pamiętam czasy, kiedy jedzenie w sklepie pakowało się w kawałek przeczytanej gazety...
Serdeczności. :-)

[Kaliope_X.]

[quote]
Dziękuje Kaliope ,za ten i inny bardzo obszerny komentarz- trafiony (...) szkoda ,ze nie ma go tu....!Serdeczności!
Hania

na Twoje życzenie, Haniu... moje wcześniejsze przemyślenia. nie zmieniły się, a zauważyłam, że w pewnym sensie są nawet zbieżne ze zdaniem Oxyvii, co mnie cieszy :)

samo życie - całe życie...

we wszystkich możliwych kolorach i kształtach, zamknięte w smaczne metafory. a sklepik tuż za rogiem...

- poproszę coś dwa w jednym - słodkiego i gorzkiego, żeby pokrzepiło i orzeźwiło, ma pani w białym opakowaniu? wolę w białym, dziękuję, czerwone się znudziło;

- poproszę coś trzy w jednym - żeby było słodkie, gorzkie i jeszcze nie za drogie, ma pani w biało-czerwonym opakowaniu? lubię kolorowe na dodatek;

- poproszę coś w sam raz - tylko żeby akurat w mój gust trafiło, wie pani, nie jestem dobrą kucharką, coś instant do podgrzania;

czytam ten wiersz jako słowa wymierzone we wszechogarniający (tuż za rogiem) konsumpcjonizm; jako obraz świata złożonego z uginających się półek - siedmiu cudów do siódmej potęgi, kolorowych, smacznych jak zamknięte w słoiczki konfitury - wszystko popakowane, poskładane, pozamykane, wszystko na wyciągnięcie ręki, tuż za rogiem, tak blisko, że samo życie (realność, szara codzienność) wydaje się mniej oczywiste niż wystawa sklepiku tuż za rogiem. I one krzyczą do ciebie tymi witrynami ze złota i czerwieni, bieli i błękitu... "mamy wszystko! dosłownie 3 w 1, wszystko, czego potrzebujesz, wejdź i przekonaj się" - no i jak te węże i ośmiornice, zaraz dopadną cię przekupki... a tymczasem samo życie, toczy się wszędzie naokoło... i coś na wzmocnienie albo zabicie - dostajesz bez recepty w każdej godzinie.

"ma pani w swoim sklepiku wszystko, co potrzebne, ale leku na to, co mnie boli, na żadnej półce nie odnajdę. pani pójdzie po ośmiu godzinach do domu, a w moim własnym sklepiku muszę urzędować 24h. bliżej, niż za rogiem" - tak czytam Haniu, nadal ;)

raz jeszcze pozdrawiam,
in-h.

[aluna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

na Twoje życzenie, Haniu... moje wcześniejsze przemyślenia. nie zmieniły się, a zauważyłam, że w pewnym sensie są nawet zbieżne ze zdaniem Oxyvii, co mnie cieszy :)

samo życie - całe życie...

we wszystkich możliwych kolorach i kształtach, zamknięte w smaczne metafory. a sklepik tuż za rogiem...

- poproszę coś dwa w jednym - słodkiego i gorzkiego, żeby pokrzepiło i orzeźwiło, ma pani w białym opakowaniu? wolę w białym, dziękuję, czerwone się znudziło;

- poproszę coś trzy w jednym - żeby było słodkie, gorzkie i jeszcze nie za drogie, ma pani w biało-czerwonym opakowaniu? lubię kolorowe na dodatek;

- poproszę coś w sam raz - tylko żeby akurat w mój gust trafiło, wie pani, nie jestem dobrą kucharką, coś instant do podgrzania;

czytam ten wiersz jako słowa wymierzone we wszechogarniający (tuż za rogiem) konsumpcjonizm; jako obraz świata złożonego z uginających się półek - siedmiu cudów do siódmej potęgi, kolorowych, smacznych jak zamknięte w słoiczki konfitury - wszystko popakowane, poskładane, pozamykane, wszystko na wyciągnięcie ręki, tuż za rogiem, tak blisko, że samo życie (realność, szara codzienność) wydaje się mniej oczywiste niż wystawa sklepiku tuż za rogiem. I one krzyczą do ciebie tymi witrynami ze złota i czerwieni, bieli i błękitu... "mamy wszystko! dosłownie 3 w 1, wszystko, czego potrzebujesz, wejdź i przekonaj się" - no i jak te węże i ośmiornice, zaraz dopadną cię przekupki... a tymczasem samo życie, toczy się wszędzie naokoło... i coś na wzmocnienie albo zabicie - dostajesz bez recepty w każdej godzinie.

"ma pani w swoim sklepiku wszystko, co potrzebne, ale leku na to, co mnie boli, na żadnej półce nie odnajdę. pani pójdzie po ośmiu godzinach do domu, a w moim własnym sklepiku muszę urzędować 24h. bliżej, niż za rogiem" - tak czytam Haniu, nadal ;)

raz jeszcze pozdrawiam,
in-h.

To ja droga Kaliope Dziękuje za obszerny , ,dociekliwy komentarz...milo bardzo!
Serdeczności!
Hania

[Lilka_Laszczyk]

Aluno,
Sklepy z kolorowymi, przyciągającymi wzrok towarami. I trudny wybór. I wrzucanie do koszyka, wrzucanie, wrzucanie....
No i klasyka "Wielkie Żarcie" Marco Ferrieriego. Śmierć z przejedzenia. Zaspokajanie głodu, które juz wcale nie jest zaspokojeniem, tylko?? No właśnie czym?
Ot i moje myśli nad twoim wierszem
Pozdrawiam wciąż jeszcze trochę głodna wbrew pozorom.
Lilka

[aluna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuje za odniesienie sie do wiersza i wyrażenie swojego subiektywnego odczucia i dobrze ja zawsze wyrazam swoje odczucia , chociaz czytam komentarze wyrazam swoje ...takie swięte prawo czytelnika ,,ot co!A "WIELKIE ŻARCIE..." OOOJ PAMIĘTAM!
Serdeczności !
Hania

[teresa943]

dla mnie ten wiersz kojarzy się z pokusami a ponieważ Stwórca dał nam rozum, powinniśmy go "używać", aby nie ulegać...

i jeszcze ...doszukuję się tu drugiego dna, znacznie głębszego niż "łakomstwo", ale pozwól, że to pozostanie moją tajemnicą :)

cieplutko pozdrawiam, Haniu :)))
Krysia