Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

budownictwo

JacaM
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

tomek87

tomek87

Opublikowano
Opublikowano

za to zbudowaliśmy stadiony i prawie wszystkie drogi i chociaż nie wszystko poszło idealnie to jednak "w dziedzinie budownictwa poczynione zostały ogromne postępy, a wszystko z myślą o potrzebach zwykłych ludzi..."

dzieciństwo na kolanach
czeka na lokum

podoba mi się najbardziej bo obserwacja jest z życia wprost a poza tym łączy w sobie jednak "oczekiwanie", czyli wplata szczyptę ułudy w epicentrum beznadziejnego położenia; chociaż z drugiej strony samo słowo "czeka" może sugerować bierną postawę, bo skoro jest aż tak fatalnie, to na cóż czekać? trza by działać; ale w gruncie - no cóż - polskie państwo i rzeczywistość wykreowana weryfikują niestety nawet najbardziej podstawowe marzenia i potrzeby które należy redukować do minimum ucząc się akceptować nędzę i brak perspektyw jako standard

aluna

aluna

Opublikowano
Opublikowano

JacaM- wracam do przesłania, czytałam ,,,i wiem wszystko...,,to nie my odpowiadamy za kredyty rozdawane jak ciepłe bułeczki,,,to GÓRA nie zadbała o dobro obywateli , przecież każdy może stracić pracę i znaleść sie na progu egzystencji, pozostawili ludzi sam sobie na pastwe losunie wnikając w to ,że sa dzieci, że chleb to powszedność i ....!
SERECZNIE!
Hania
+ +

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Ten gorszy Chris Isaak

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszczym   Linda i Chris jako punkty odniesienia dla wewnętrznych demonów? Świetne  zestawienie. Bardzo stylowy smutek. 
    • Poet Ka
      Wyprzedaż wspomnień.

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      , fajne!
    • Berenika97
      inwentaryzacja

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Dla mnie tu jest  ukazana bliskość z drugim człowiekiem jako proces biologicznego „zakażenia”. Ta obecność jest toksyczna, twardnieje jak wapno - podmiot liryczny jest zakładnikiem we własnym ciele, które zostało skolonizowane przez pamięć o kimś innym. Wywołuje kliniczne wrażenie - jak fizjologiczny rozkład, jak stan zapalny. Świat kurczy się do rozmiarów ciała, a potem zapada się jeszcze głębiej. Zakończenie to jakby walka o siebie - „Wykrztusić siebie do czysta” - brzmi jak krzyk kogoś, kto tonie we wspomnieniach. A puenta - to lęk przed tym, że można utracić siebie.   Bardzo niepokojący wiersz zbudowałeś tym razem, jak biochemia uczuć. Robi wrażenie. 
    • Sekrett
      Uczysz

      Przez Sekrett · Opublikowano

      Oj, miewałam tak. Nie lubiłam tego uczucia. Czułam się słabo. Z czasem dopiero polubiłam - kiedy zrozumiałam, że najlepszą obroną jest atak ;)
    • LessLove
      DWOJGA IMION

      Przez LessLove · Opublikowano

      Ona jest jedna, dla mnie i dla ciebie. Dwie twarze ma i obie prawdziwe. Nasza doskonałość, to świętokradztwo, Bo święte życie dane człowiekowi.   I nam nie wolno nigdy przestać marzyć    Bo tu  jesteśmy dla ludzkiej miłości, Dawania, brania, tęsknoty, zazdrości. To On nas stworzył ludźmi - aniołami, Dla cnoty i grzechu,  dla bólu, rozkoszy. I On, nie w porę, przyjdzie nas osądzić.   Dla rozgrzeszenia i dla ukochania Bierzmy z miłością, bo oddamy z duszą, Gdy przyjdzie pora, wtedy Jego wola Na miłosierdzie lub na sprawiedliwość. Z miłości jesteś i do niej powrócisz   Nie wstydźmy się swych błędów,  (w piosence to Ref. x3) Dziękujmy za porażki, Chciejmy kochać jak człowiek, A śnijmy jak anioły. Kajdany nośmy z dumą, Dla wyzwolenia łaski.   Z  obu Jej imionami, Eros – Agape, Pozostańmy wierni losowi człowieka. Żadnego z nich nie wolno się wyrzekać.     [Wybaczcie mój sentyment do gitary elektrycznej i niekanoniczną aranżację dla poezji. Grałem i czasem gram „na wiośle”, ale na co dzień tylko akustycznie. Nagranie z AI, koprodukcja moja. W piosence zmieniłem kilka sylab, bo tak lepiej zabrzmiały]  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...