Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie rozpisując się: chciałbym, aby każda osoba mogła nabić tekstowi tylko jedno "przeczytanie". Bo jest problem, ponieważ jeśli ktoś kliknie w mój tekst i napisze komentarz, to forum liczy każde odświeżenie, czy wyświetlenie tekstu, jako przeczytanie - w ogóle to nie przedstawia stanu faktycznego i nabija bajeczne cyferki (np. tylko dlatego, że autor odświeżył tą stronę ileś tam razy).

Uważam, że każda osoba jednemu tekstowi nie powinna móc nabić więcej, niż jedno "przeczytanie".

Opublikowano

jeśli odświeżam pamięć czytając wiersz w tomiku po raz drugi, trzeci trzydziesty, to przeczytałam ów wiersz raz, czy -dzieści razy?
papier nie liczy otwarć, a jednocześnie intyicyjnie zapisuje się nam w głowie, że czesto czytam coś od nowa lub często do tego wracam,
proponuję nie traktować tych liczb bardzo serio, ale jednocześnie z jakimś tam grubym błędem pokazują one jednak zainteresowanie czytelników, zwłaszcza kiedy róznica wejść na strony wierszy jest rzędu -set

salut! ;)

Opublikowano

A równie dobrze może to być sztuczne nabijanie sobie "czytań" przez autorów. Bywam na forum w nocy, kiedy, sądzę, jest mało czytelniików i zauważyłam , że jedna z autorek w ciągu 30 minut nabiła sobie 100 czytań. To nie jest normalne.

Opublikowano

to nie przeszkadza, przypadki zdarzały się, zdarzają i będą zdarzały, ale sądzę, że nie ma potrzeby robić z tego reguły i bić na alarm :)


przecież na ten przyklad zdarzało się tutaj i zdarza nadal, że ta sama osoba pod różnymi nickami komentuje sobie wiersze i prowadzi sama ze sobą dialog. no i cóż tam w tym złego, jeśli jej to pomaga jakoś, niech ta se będzie, pzecież nie ma tu konkursu z wygraną, więc ja się w ogóle dziwię, że takie rzeczy są solą w oku.
mnie bawią lub odczuwam je jako smutne czasem, tak z psychologicznego punktu patrzenia, ale nie tam, że mnie przejmują zaraz :D

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...