Osaczony

[Janusz_Ork]

mosty dni
ponad czasem niebytu
nigdy nie kroczysz tym samym

ciało śni
pulsowaniem niedbałym
trwa od świtu do świtu

w skórze
czterech ścianach betonie
cierpi w ciemności skrycie

osadzony
w niewoli formy i kształtu
przestałeś zmagać się z życiem

[Anna_Para]

Dobrze, że zadbałeś o formę.
Dobrze oddajesz stan osaczenia. Podoba mi się, Januszu.

Cieplutko,

Para:)

[Janusz_Ork]

Anno, dziękuję za czytanie i słowa pod wierszem. Pochwała od Ciebie, to zawsze zachęta, aby pisać dalej, aby starać się lepiej.
Serdecznie pozdrawiam.
J.

[Nata_Kruk]

Wiersz rzeczywiście opowiada o prawdziwym osaczeniu...
rozumiem ten wiersz bardzo dobrze, ale, już tak poza wierszem,
nie zgadzam się z ostatnim wersem, tym zmaganiom trzeba
stawić czoła.! Serdecznie pozdrawiam Januszu... :)

[Kaliope_X.]

zgadzam się z Anną Parą, że "sytuacja" (czucie i trwanie) osaczenia jest bardzo dobrze oddana, wymowna... i zgadzam się z niezgodą Naty ;) odnośnie ostatniego wersu - bo jeśli nigdy nie kroczysz tym samym, to musisz iść dalej! owszem, gdy tylko niedbałe trwanie od - do, pozostaje w takim śnieniu ciała, to osaczają cię ze wszystkich stron wszelkie formy (i kształty, i smaki, i imaginacje, nawet namacalna rzeczywistość). ale! jest kolejny most - most ponad tym wszystkim. jeśli wiesz, że jest, to nie przestaniesz się zmagać. czasem życie zaczyna się od nowa - za kolejnym zakrętem :)
Wiersz pełen trudnych emocji, ale podoba się.

pozdrawiam serdecznie,
in-humility.

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dla mnie tyle co powyżej. Pierwsza strofa zdaje się być przekombinowana. Chociażby "mosty dni" - jak dla mnie dziwadło.

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

przeczytałam: przestałeś smagać się życiem, dobry wiersz, Januszu, pozdrawiam ciepło

[Roklin]

Fajny wiersz, dobrze oddana sytucja, ale ten ostatni wers... Trzeba wojować, choć sił nie starcza.

Ciepło pozdrawiam i życzę powodzenia w walce :)

[NOWA]

Ciężko czuć się osaczonym, każdy w życiu miewa takie stany, świetnie to przekazałeś, chociaż smutno się robi po przeczytaniu.
Pozdrawiam:)

[Lilka_Laszczyk]

Czuć przez skórę uwięzienie w tejże skórze, niczym w niechcianym ciele obcym. Kojarzy się z pajęczyną w która wpada owad, miota się a potem zastyga w bezruchu, czekając na nieuchronne.
Trochę przejmujące, ale dobitnie podane w umownej formie wiersza.
Pozdrawiam serdecznie
Lilka

[Baba_Izba]

Interesujący wiersz, serdeczności
- baba

[Janusz_Ork]

Nato, bardzo dziękuję za czytanie i osobiste refleksje. Widzę, że wiersz wywołał u Ciebie wewnętrzne reakcje. Czyli osiągnął swój werbalny cel. Sytuacja peela jest rzeczywiście nie do pozazdroszczenia. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Kaliope, dzięki za tak szczery o obszerny komentarz. Cieszę się, że wiersz się podoba i respektuję osobisty punkt widzenia. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Andrzeju, dziękuję za czytanie i poświęcony czas. Twoja wersja jest oczywiście, jak dla każdego czytelnika, legalna. Czytasz tak, jak skróciłeś. Na to nie mam już absolutnie wpływu. Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Sławo, bardzo dziękuję za czytanie i wizytę u mnie. Cieszą mnie Twoje słowa, bo pisze je wprawna poetka. Serdecznie pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Roklinie, dzięki za czytanie i osobistą refleksję. Masz rację, trzeba wojować, ale po roku nieustającej walki peel jest już mocno zmęczony. Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Nowa, dziękuję za wizytę u mnie i podzielenie się osobistą refleksją. Człowiek pisze to, co czuje. A peel nie ma na razie łatwego życia.
Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Tak, Lilko, trafiłaś ze swoimi odczuciami w sedno. To osaczenie bez nadziei, jest czasem trudne do przezwyciężenia. Dziękuję, że wpadłaś na moją stronę. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Dziękuję Babo. Cieszę się, że byłaś u mnie. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Bajadera]

Peel w otępieniu po bolesnych doświadczeniach. cierpienie trzeba przecierpieć. łzy wypłakać, pokrzyczeć, przespać, choćby od świtu do świtu, ważne aby się otrząsnąć, a jeszcze lepiej aby był ktoś, kto życzliwie potrzęsie, wskaże nową drogę. tego życzę- nie wolno przestać się zmagać...
pozdr.