Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Drapię w ucho powietrze, nigdy nie przestaję.
Drzewa puchną nie wiatrem lecz twoją powieką,
z której barwy rozsypiesz wytrawnym banałem.

Można pisać: na niebie zapachną promienie,
ale po co w to mieszać do chuja poezję?
Ona jeszcze nie umie rozczytać się z siebie.
Poprzednia kropka dla n-tej jest analfabetką,
dla kolejnego zdania: gdy dmucham na kartkę.

Wyraz: słowo nie umie przeczytać: powietrze,
ten z kolei nie umie rozpisywać: słowo.

Każdy banał odnajdzie Arkadię na tęczy.
Już to kiedyś pisałem: banały na tęczy,
epifora celowa, tęczę wpisać w tęczę
zabarwianą kredkami na wszelki wypadek.


Opublikowano

Jeden z ciekawszych tekstów w tym dziale. Prowokujący, zastanawiający i daje czytelnikowi do myślenia. Może ten c... razić ale to podkreślenie jest. Dobry tekst. Pozdrawiam i życzę podobnych więcej tylko bez przekleństw.

Opublikowano

Nareszcie nie taki ciężkostrawny jak zwykle. Dla mnie najlepszy z jakich czytałem z twórczości autora. Oczywiście bez "do chuja" - wg mnie zbędne, niczego szczególnego nie podkreśla :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Zastosowanie takiego "akcentu" samo z siebie jest podkreśleniem:)

Sam(o) z siebie to ja co nie co mogę podkreślić klnąc na świeżym powietrzu :)
Myślę, że to kwestia gustu, w każdym bądź razie nie smaku ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Zastosowanie takiego "akcentu" samo z siebie jest podkreśleniem:)

Sam(o) z siebie to ja co nie co mogę podkreślić klnąc na świeżym powietrzu :)
Myślę, że to kwestia gustu, w każdym bądź razie nie smaku ;)
Właśnie to powiedziałem na początku.
Autor przedstawia swoje myśli z wielkim smakiem i jeden uzasadniony "ch" tego nie zmienia.
Jednak oki Andrzeju ,szanuję twój gust:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Zastosowanie takiego "akcentu" samo z siebie jest podkreśleniem:)

Sam(o) z siebie to ja co nie co mogę podkreślić klnąc na świeżym powietrzu :)
Myślę, że to kwestia gustu, w każdym bądź razie nie smaku ;)
Właśnie to powiedziałem na początku.
Autor przedstawia swoje myśli z wielkim smakiem i jeden uzasadniony "ch" tego nie zmienia.
Jednak oki Andrzeju ,szanuję twój gust:)
I wzajemnie :)

O kurwa, ale my grzeczni!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Zastosowanie takiego "akcentu" samo z siebie jest podkreśleniem:)

Sam(o) z siebie to ja co nie co mogę podkreślić klnąc na świeżym powietrzu :)
Myślę, że to kwestia gustu, w każdym bądź razie nie smaku ;)
Właśnie to powiedziałem na początku.
Autor przedstawia swoje myśli z wielkim smakiem i jeden uzasadniony "ch" tego nie zmienia.
Jednak oki Andrzeju ,szanuję twój gust:)
I wzajemnie :)

O kurwa, ale my grzeczni!
Myślę ,że tak "kurwa" wypada:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Bardzo trafna obserwacja ludzkich postaw z nutką ironii i refleksji...pozdrawiam serdecznie*)
    • pięknie i magicznie, niemalże czuć zapach jodeł i chłód górskiego powietrza...pozdrawiam słonecznie*)
    • Od dawna nic nie czytam – przeczytałem wiele i nic nie zmieniło się, przynajmniej na lepsze. Opuściły mnie greckie muzy. Grupami. Pies o imieniu Vena – każdy mówi, jak pięknie - a to jedynie droga w górę i w dół, zawsze ta sama, plusk plusk, do serca - i pies kręci się koło drzwi, stara wylniała suka chce spaceru. Nie mam już dla niej serca i zachwytu, który leży gdzieś – w środku ludzkich jąder, w skomplikowanym układzie nagrody – odłogiem, porasta mchem i turzycą, nikt nie odważy się wejść na to trzęsawisko. Potrzeba odwagi – wspomniałem ci o tym wiele razy. Nie mam też żalu – było, minęło, nie wierzę w znów będzie, wytarte w łachmany ekspedientki w sklepie, kiedy pytam – tylko z rozkoszy odmowy – o stare wkłady do papierosa. Jak ona pięknie przeczy – jak ty. Potrząsa przy tym grzywką. No…, cała ty. Tak - jej odmowa sprawia mi przyjemność. Było, minęło, sprzedało się – jak my. Obojgu jest wyjątkowo dobrze. Pauza.   (można iść zrobić kawę, podłączyć papieros do sieci elektrycznych ven, potargać psa za łeb – no już, no już, siad!).   Kiedyś wrócę,   dopiszę dwa zdania, które niczego nie zmienią. O obrazie – zawsze warto wspomnieć o malarzach, poetach, reżyserach, pisarzach – Italo Calvino, który zanieczyścił język dzieci, to bunt wobec matki, bunt wobec życia, utracone łacińskie nazwy w ogrodzie, życie karleje i stajemy się dalsi – jakby wczoraj znalazłem fotografię w jednej z zapomnianych książek – roześmiana, śmiesznie wychylona, cała ty - i nie pamiętam, gdzie ją odłożyłem, na jak długo, skoro od dawna nic nie czytam. Niczego sobie.      
    • @LessLove Dziękuję za refleksję. Myślę podobnie - Eros sam w sobie nie jest niczym złym, jest przecież darem, jednak dopiero połączony z Agape, sumieniem i wiernością staje się pełnią miłości. Mój wiersz jest właśnie o tym, co dzieje się, gdy pożądanie zaczyna prowadzić człowieka zamiast miłości. Pozdrawiam ciepło.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        To samo u mnie (wierność, troska), ale... uważam, że Eros i Agape powinny sobie towarzyszyć, w treści akceptowanej przez Dwoje. Obie twarze miłości są piękne i czyste wśród kochających się - dane od Niego, dla obdarowywania się. Miłego*)   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...