Osowiała

[Anna_Para]

noc osowiała w siwym gorsecie,
za oknem ledwo dwanaście stopni,
gdy ciała marzą sennie o lecie,
my tak osobni, tacy roztropni.

dawniej ciekawy każdego kroku,
każdego słowa, które wypowiem,
dziś własne klechdy snujesz o zmroku,
o krótkim szczęściu, jak drgnienie powiek.

nie umiem znaleźć słowa, melodii,
żeby się zakraść bez fałszu frazy
w mrok własnej duszy, jeśli pozwolisz,
zniknę bez śladu i bez urazy.

4.06.2012.

[Baba_Izba]

Aniu, ósmy wers troszkę mi nie pasuje, wolałabym coś takiego
np. 'o krótkim szczęściu, jak drgnienie powiek', ale Ty lepiej się na tym znasz, ja tylko sygnalizuję swoje odczucie, nie jestem pewna
czy trafne. Chodzi mi o większe powiązanie pierwszej części z drugą w tym wersie.
Poza tym, wiersz jak zwykle - zachwyca.
Serdeczności
- baba

[Rihtik Stempelek]

Jeżeli wolno mi czuć się adresatem przesłania (uniwersalność przesłania - zamierzona albo domniemana przeze mnie), to ja nie pozwalam na zniknięcie bez śladu tak lirycznemu podmiotowi wiersza i... grożę urazą, gdyby jednak do tego doszło! :) Nadal pozostaję ciekawy nie tylko każdego kroku, ale i wierszy... Dziękuję i proszę o więcej :)

[Anna_Para]

Babo,

bardzo dziękuję, podrzucasz fajną frazę. Masz rację... zgrzyta i we mnie:)

Zabieram pomysł, i już wcielam w życie.

Cieplutko, wdzięczna Para:)

[Anna_Para]

Stempelku,

dziękuję za czytanie i komentarze. Pozdrawiam,

Para:)

[Baba_Izba]

:)))

[Agnieszka_Horodyska]

Anno,
za pierwszym czytaniem mnie zachwycił, chociaż taki smutny. Widzę w nim prawdę po prostu.
Pozdrawiam serdecznie :)

[Anna_Para]

Agnieszko,

bardzo Ci dziękuję, miło mi, że znów masz czas czytać moje wiersze:)

Cieplutko,

Para:)

[szarobury]

:) zapluszam oczywiście

[Anna_Para]

Szarobury,

dziękuję, pozdrawiam,

Para:)