Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

epatujesz w każdym calu
dialektyką wysoką gotyckimi metaforami
mówiąc o bezbrzeżnym smutku zdechłego badyla na parapecie
dodajesz:: jakaż donkiszoteria - Werter przeciw doniczce

połyskują patyną oksytonu zapomnianej erystyki
anafory znowu (piłeś) (byłeś) (spóźniłeś) (spieprzyłeś)
i juz wiem, co to znaczy

wzorce frykcyjnie rytmiczne owijasz
szeptem regularnym, z łaciny fractocumulonimbusów
deszcz słów na otarcie alienacji podmiotowej

każdego dnia memoryzujesz permanentnie
idiosynkrazję
więc nie pytaj dlaczego wolę tanie wino

08.11.2004

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Zorganizowana - jak najbardziej. Rózne widzenia jednego zjawiska :)
I dzięki, że mój :D
A przeca to taka trochę auto-kpina z mundrych słuf ;)
Pozdrawiam
Wuren
Opublikowano

To jest taka akcja, żebyś dał piątaka :D

Doktorze, uwaga poprawnościowa (jeśli tą uwagą nadziewam się na straszliwą lancę Twej ironii to jucha bucha z bebechów obficie i wstyd mi i w ogóle): epatować można kogoś czymś. Emanować można czymś. Ale takie już zbójeckie prawo poety, że se epatuje jak mu się podoba :) apatytem na przykład :D z apetytem :)

Ukłon głęboki.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ona epatuje jego - dialektyką (peel w pamięci, na skróty)
Dzięki, gagat(ek) z Ciebie :D
Pozdrawiam
Wuren
ps. Wręcz kaboszon! :D

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Cztery pory wspomnień   dom, chmury i zachód słońca  iskrzą w tęsknotach minione chwile przeszywam wzrokiem dawne czasy wciąż żywe niesenne obrazy   po mroźnym zimy trwaniu witam wiosny odrodzenie co bzami zmysły odurza a potem witam nawały letniej zieleni z błękitem nieba w przestrzeni a później w brązie jesiennym  czarowne barwy życia   witam was o każdej dnia porze wieczorem, gdy sen się zbliża  i nocą, podczas sennego odpoczywania a rankiem kawy aromatem co zmysły ożywia do południa    cieszę się życiem i każdym serca biciem z wdzięcznością i radością  rozmyślając nad tegoż kruchością     
    • Kryzys tożsamości  Kryzys normalności    Gdy gubimy się  W tłumie    Wpatrzeni w ekran    Oczy mamy otwarte  A tak naprawdę martwe    I bez blasku...
    • nie trzeba ognia bomb i dronów nie trzeba samolotów czołgów i zgonów nie trzeba zmieniać świata teraz w dół mimo, że przez nienawiść funkcjonujemy jakby w pół nie trzeba zniszczeń i osamotnienia nie trzeba strat i pełnego zbłądzenia nie trzeba iść drogą zbrojeń i rozrachunków wszystko teraz do czego dążymy prowadzi do bunkrów jesteśmy ludźmi nie zwierzętami nienawiść chowajmy na inne czasy poziomu się trzymajmy szpecić tak siebie to ciągłe zło idziemy tym sposobem powoli na same dno wojna w Ukrainie i na bliskim wschodzie to jest zły cykl który budzimy w samochodzie bo paliwo drogie a życie tępe tymczasem do niewoli jest sporo ludzi wzięte kończmy z zbrojami i okrucieństwem kończmy z wojnami i z tym wstrętem niech nie ma podłości i zguby wszelakiej potrzebujemy miłości i to nie byle jakiej
    • @KOBIETA   Dobrze, tylko dobrze, inaczej nie potrafię.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @FaLcorN  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      biegnij powoli.!  Dobrze   @FaLcorN ? @iwonaroma   może na Ciebie? i może masz rację! Pozdrawiam serdecznie:) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...