Walka o/we mnie

[Kacha216]

Jak czerń i biel
Jak rozpacz i śmiech
Jak północ - poludnie

Dlaczego to boli tak okrutnie?

Dlaczego tyle sprzeczności we mnie drzemie
Dlaczego dwoistość jest we mnie
Dlaczego duszę mną szarga
Rwie na strzępy
Na dwa
Chce rozrzucić je po świecie
Ale nie może
Wszystkie splecione
Sklejone
Moim JA

Węże sycząc pełzają
Plączą się
We mnie
Nie mogę żadnego odrzucić
Bo wszystkie są - jest jeden

Ogień pali me serce
Lecz nie miłości płomień
Ogień chęci działania
Rozniecony iskrą Wszechmocy

Tylko jednego mi brak:
Odwagi
By ściągnąć płaszcz cudzych wyobrażeń
I zająć się spełnianiem - tylko swoich
- marzeń

[mefisto35]

To jest dopiero tekst!!!

[Kacha216]

Aż tak kiepski ?

[Servus Suus]

Ave Kacha 216!

Wiersz Twój nie jest zły. Musisz go dopracować. Wyobrażam sobie, jak idziesz wieczorem i rozmawiasz z niebem. Widać, że tematyka Cię dotyka i nie jest udawana, gratulacje pisz tak dalej. Będę złośliwy i dodam, że to rzadkość na tym forum(dlatego masz ode mnie plusa).

Teraz niestety mniej przyjemne, słowa krytyki. Masz już treść to dobrze, postaraj się ją teraz ułożyć jakoś. Zdecyduj czy chcesz zachować swobodę i dionizyjskość wypowiedzi, czy wolisz ją uładzić i zamknąć w jak najmniejszej ilości słów, nacechowanych do bólu treścią. Obie formy mają zalety i wady. (Osobiście czciłbym Bachusa).

Poza tym, niezależnie od wyboru zastanów się nad następującymi uwagami: 1) za dużo zaimków, we mnie powtarzasz aż do znudzenia. 2) me serce - może moje, archaizm tutaj jest raczej zbyteczny. 3) zamiast

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

może

Brak mi tylko
Odwagi
By zedrzeć płaszcz wyobrażeń
I zająć się spełnieniem
marzeń

4) nie miał się czego przyczepić, więc znalazł literówkę poludnie :-)

[Kacha216]

Dzięki wielkie :)