Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Charismafilos Dziękuje serdecznie:):) @Alicja_Wysocka Dziękuje Alu:):) @Jacek_Suchowicz Jesteś niezawodny, dziękuje:):) @Manek Cieszę się, że się podoba:):) @Christine Bardzo dziękuję:):) @Stary_Kredens Dziękuję za zajrzenie :):) @Berenika97 Bereniko Twoje komentarze są mądrzejsze od moich fraszek:) dziękuję:) @Emanuel Nie rozumiem Twojego komentarza??? myślę, że pomyliłeś się i wkleiłeś tu zamiast pod swoim wierszem...

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem o co chodzi Emanuelowi, myślę że coś mu się pomyliło.
    • Doskonale wiem — to nie jest gra, lecz dreszcz, co w słowie zapomina ciała, ta cienka nić, co zamiast „tak” pisze: „zobaczmy, co by było, gdyby chciała”.   Między literą a oddechem — żar, lecz w głowie chłód jak port bez statków; dopamina składa podpis w snach, rozsądek stawia pieczęć świadków.   Może się spotkamy — i to nic, tylko powietrze między zdaniami pęknie; może się okaże: brak nam liczb do równania, które w listach mięknie.   Więc piszmy — póki trwa ten stan, ten bezpiecznik w spojrzeń alfabecie; bo czas jak wiatr zmienia plan, a praca zamyka okno w człowieku-secie.   Już czuję: przyjdzie cięższy dzień, gdy zegar stanie się sumieniem, a prowincjonalny życia cień nazwie mnie swoim imieniem.
    • @violetta byle do wiosny:)
    • @Arsis Włodzimierzu, nie jesteś chyba z kamienia...

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Alicja_Wysocka Myślisz, że nie jest możliwe patrzeć na drugiego człowieka za każdym razem pierwszy raz?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...