Samogłoski

[Bronisław Jaśmin]

Samogłoski łamane na ściany i dachy kruszę prędzej
od mieszkań, nie zsuną się góry, nie powstanie obryw,
gdy rozerwę deszcz, ręce podjęte ku górze
sylabą, która w klatkach zastępuje schody.

Linie wysokiego napięcia przechodzą przez głowy,
teraz wgniatać się długo w agrestowy przepych,
wysyłając na łowy strupiały alfabet.
Miastom z liter odpadną wodoszczelne szczęki,
w klubach mieszczą się gwiazdy,
boją się kosmosu.

Szlak należy krokami dokładnie zalepić,
zatkać dobrze, by gwiazdy nie zeszła zbyt nisko,
zabarykadować marszem otwartym na zębach.
W samogłoskach jest wiele prywatnych pomieszczeń,
ja wynajmuję klitkę i płacę za światło,
że chyba mi zostaje wychodzić na zewnątrz:
na podwórka - na kropkę,
nic więcej, nic mniej.

[agnieszka wawrzyniak]

...nic więcej , nic mniej... ;-)))))) agnieszka .