Widok gór z Czerwonych Wierchów

[Tymon_Ateńczyk]

Dąsają się chmury, jasne jak płomień świtu,
Przestwór zdał się być taflą gwiezdnego zwierciadła...
Tam! Szafirowa czeluść już słońce ukradła,
Z czary księżyca rozlał się diament błękitu.

Cóż to za góra lśni się szkarłatem u szczytu? -
To igła Rys! Ostatnia skra na nią upadła;
Głębina dolin głuchą pół-czernią pobladła,
Słychać szepty cisz tlących się w gmachach niebytu.

Próżno spoglądać tam, na te przestrzenie blade!
W nich góry drżą jak martwej przeszłości kryształy,
Smutek... tam podmuch śnieżnych łez toczy gromadę,

Spod powiek turń się białym strumieniem rozlały,
Wskrzeszają wieczność - przed śmiercią poproś o radę,
Teraz milczą... ach, milczeniem niemal zagrzmiały!

[Mirosław_Niewierszyn]

Bez przesady, kilka dobrych rymów w wierszu można znaleźć i jakiś obraz też się rysuje.
Taki utwór nie powstaje tak łatwo jak niejeden tzw. wiersz biały, trzeba trochę pracy włożyć, więc myślę, że należy docenić trud Autora. A że iskry zabrakło? Cóż może w następnym zabłyśnie.
Powodzenia

[mefisto35]

To prawda namęczyć się trzeba. Ułożyć rymy, utrzymać rytm i sylabizację. Gdzieś na pewnym forum spotkałem się z wypowiedziami, że wiersze rymowane są degradowane do rangi zera. Cóż widać takie czasy. Większości z tych białych nie rozumiem bo akurat autorowi coś rozbłysło i tak napisał. Przypominają często opowiastki w dodatku głupie tylko powersyfikowane.

[Jacek_Aleksander_Mateusz_SOJAN]

forma sonetowa do czegoś zobowiązuje i autor wykonał swoją pracę, choć ta wydaje się wbrew wykrzyknikom dynamizującym wypowiedź peela okrutnie mozolna i wtórna frazeologicznie;
nadmierny estetyzm dzisiaj nuży czytelnika - i doprawdy Tetmayer wydaje się świeższy i żywszy...
DLATEGO trzeba uciekać od naśladownictwa i pararelizmów, bo nie wiedzieć kiedy zaczyna autor mówić cudzym, sztucznym głosem, co staje się nieznośne już po 4 wersach...
warto mówić swoim - dzisiejszym i naturalnym językiem, naprawdę warto - namawiam!


J.S

[innocenty_prędki]

dobre!


[quote]Nadąsane chmury, jakby w płomieniach świtu,
Przestwór zdał się być taflą gwiezdnego zwierciadła...
Tam! Szafirowa czeluść słońcu blask wykradła,
Czarę z księżyca stawia na obrus z błękitu.

pozwoliłem 'se chlapnąć' ;) che che che

pozdrawiam
z humorkiem ,')

[Mariusz_Sukmanowski]

Nie ,żebym czepiał się ,bo to w nie jest w mojej naturze,ale z twojej wypowiedzi wynika coś okropnego -i na tym słowie poprzestane- jak można czegoś nie rozumieć i krytykować??????.Co innego bez zastanowienia lub omyłkowo ,ale ty to oświadczasz.Zostawiam pod rozwagę.pozdr

[Mariusz_Sukmanowski]

Tymonie Ateńczyku- fajny "ksyw":)- : bardzo ładne ,opisowe ,obrazowe wersy ,ale ... Jestem fanem rymu ,tylko dobrego rymu ,a ten twój psuje ten niesamowity opis.Po co te rymy w imię czego ,jak nie naśladownictwa.
Wyszło ciężkie wierszysko i nie "zagrzmiało".pozdr