Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wrzesień w pełni a więc łania
kiedy dojdzie do spotkania
na polance za paśnikiem
nie omieszka się wabikiem

skłonić samca do zalotów
a ten choćby nie był gotów
kiedy zoczy jej ofertę
nie zakopie się pod stertę

zeschłych liści i gałęzi
gdyż już dynda na uwięzi
i nie chodzi na rozstaje
jeno z siebie ryk wydaje

robiąc niezłe pośmiewisko
bowiem całe rykowisko
ryczy - gdzie twa moc i siła
że cię łania przydupiła?!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Gdyby nie ta stylistyka
pewnie pały do dziennika
nie wstawiłaby belferka
a tak plama bo usterka

jest widoczna gołym okiem
a mnie tępym obibokiem
w mojej klasie okrzyknięto
i zrobiono z tego święto

zwane dniem wagarowicza
które różne ma oblicza
i choć to historia długa
moja (duża) w tym zasługa

.
Zapraszam ponownie
Pozdrawiam
HJ


Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


To wobec powyższego
zakładam nowe bractwo
w statucie zapisuję
2. Tępić ponuractwo

a ty wstąp w te szeregi
i wspieraj swoim śmiechem
by stokroć powielony
pobrzmiewał głośnym echem.

Zapraszam ponownie
Pozdrawiam
HJ

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...