Emily Brightness Opublikowano 30 Marca 2012 Autor Zgłoś Opublikowano 30 Marca 2012 Co czujesz, trupie? Wyklęty poeto, Pisz, że znów konasz. Że kochasz- śmiertelnie Poważny znów bądź, Krwawy pływaku! Już zasnął dzień, Możesz się zbudzić Upiorze... Co czujesz? Już nie pytanie, W imię postępu: Krok w przód. Z pętlą na szyi.
Roklin Opublikowano 30 Marca 2012 Zgłoś Opublikowano 30 Marca 2012 Strasznie trupi ten Twój tekst... a przy tym jakoś mało zrozumiały... i mało treściwy... Podzielam pytanie poprzedniczki. Zdecydowanie nie.
Emily Brightness Opublikowano 30 Marca 2012 Autor Zgłoś Opublikowano 30 Marca 2012 Zdecydowanie nie, bo nie piszę o sielance? Jestem po prostu ciekawa.
Pomyłek_Stokrotny Opublikowano 30 Marca 2012 Zgłoś Opublikowano 30 Marca 2012 Wcale niezłe. Druga zwrotka do bani przez to udziwnienie szyku drugiego wersu. Wiem, że to wyolbrzymienie, ale gdyby dusza była ciałem, kto wie? Zmienisz coś w drugiej zwrotce? Proszę! Ja zawsze proszę krzycząc. Pozdrawiam.
Sylwester_Lasota Opublikowano 31 Marca 2012 Zgłoś Opublikowano 31 Marca 2012 taki jakiś... barokowy? :) nie pamiętam, kiedy to pisali takie trupie wiersze, ale chyba w siedemnastym wieku właśnie. to trochę dawno :). pomimo to, pomysł dobry, ale realizację należałoby jeszcze przemyśleć, moim zdaniem. pozdrawiam :)
Filip_Nowak Opublikowano 31 Marca 2012 Zgłoś Opublikowano 31 Marca 2012 W otworze gębowym poetki pełno trupa. Poetka ciekawa, czy ktoś umiera w ustach poetki ? A to dopiero ciekawa sama w sobie poetka jest, a z nią i tekst. I dla dzieci i dla dorosłych.
Sylwester_Lasota Opublikowano 31 Marca 2012 Zgłoś Opublikowano 31 Marca 2012 no, no, bardzo ciekawy komentarz :))). ale o wierszach, Kolego, o wierszach tutaj piszemy, a nie o poetkach :) nooo, chyba że w wierszach ;)
Emily Brightness Opublikowano 1 Kwietnia 2012 Autor Zgłoś Opublikowano 1 Kwietnia 2012 Rzeczywiście, ciekawy komentarz, dziękuję. Trupie teksty też są potrzebne, przynajmniej mi, żeby ubrać w słowa to, co czuję. Jedna rzecz mnie intryguje, a mianowicie reakcja innych ludzi na taką tematykę. Czego ludzie się boją? Odtrącają śmierć, nie mój wiersz... W większym stopniu.
Sylwester_Lasota Opublikowano 1 Kwietnia 2012 Zgłoś Opublikowano 1 Kwietnia 2012 to ciekawe :) cywilizacja śmierci, sugeruje żeby tak żyć, jakby jej nie było :) sprzeczność? a jednak :)
Roklin Opublikowano 1 Kwietnia 2012 Zgłoś Opublikowano 1 Kwietnia 2012 To nie temat powoduje, że ten wiersz do mnie nie przemawia. Bo sam pomysł nawet mi się podoba (chodzi o śmierć poety czy w oczach poety?) Natomiast nie przekonuje mnie zakończenie: wydaje mi się dosyć niejasne, rzekłbym nawet niedopracowane. Śmierć? Każdy się boi, nie każdy o niej myśli. Ale naturalne, człowiek chce żyć, choć często męczy się w swojej skórze. Niesamowite, ile w kruchej istocie woli walki, siły do działania, która opóźnia nadejście nieuchronnego. Pozdrawiam :)
Emily Brightness Opublikowano 1 Kwietnia 2012 Autor Zgłoś Opublikowano 1 Kwietnia 2012 Końcówka taka właśnie ma być- ma zastanawiać, ma być niejasna. Chociaż można przecież to zrozumieć: z ciekawości- już nie pytam, jak jest po śmierci. Sama sprawdzam. Dziękuję za zainteresowanie, pozdrawiam.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się