Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano


H istorie losu dziwne nieslychanie
E cho je ciągle w świecie powtarza
L udzi prowadzi Światła działanie
E gzaminując łaską obdarza
N a ziemskiej drodze wiele doświadczeń
I wszystko w życiu łączy jakaś nić
E kranem duszy poznasz działania

W których nie warto bez Boga żyć
I jeśli spotkasz kogoś w potrzebie
E migrującego ze świata miłości
R ękę mu podaj przytul do siebie
C ierpieniu ulżysz wydrzesz ciemności
I wiedz że skoro wstąpił w twe progi
O patrzność pewnie go tam posłała
C elowo Pan Bóg krzyżuje drogi
H artując serca bo przez nie działa
Opublikowano

zabrakło kropki nad "i". Pomysł bardzo ciekawy, tej konstrukcji nie da się zapomnieć.

ten sposób rymowania mi się nie podoba, jest ani średniowieczony ani "współczesny".

cała treść wiersz musiała przedrzeć się przez przeszkody w postaci konstrukcji i rymów, niepotrzebnie sobie utrudniasz.

Moja rada: na razie nie rymować, poczytać poetów którzy byli mistrzami rymów(Mickiewicz i całkiem inne oblicze rymowania Kofty). Zauważ, że oni jednoczesnie byli mistrzami rytmu. decydując się na rymy, musimy automatycznie decydować się na konsekwentny rytm. To pozwoli poprawić treść-rozstanie z rymami. Poczytaj jeszcze Herberta i Baczyńskiego.

Na koniec jeszcze raz pochawalę Cię za pomysł z Tą kolumną z pierwszych liter. Jest to ciekawy pomysł i wyzwanie dla poety, wreszcie środek poetyzacji

Pozdrawiam Nikodem

Opublikowano

Dziekuje Nikodemie za komentarz i Twoja opinie postaram sie popatrzec na innych ale przyznam sie szczerze ze lubie swoj styl dzieki niemu jestem autentyczna a ten portal i tak nauczyl mnie wiele dzieki wam,pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • O tym forum dowiedziałem się od AI, która przysięgała mi, że jest to największe i najbardziej cenione  forum literackie w kraju. Czy w związku z tym, jako członek, mam obowiązek wstawiania tu cyklicznie swoich prac? Bo przyznam się bez nagonki, że wobec miernego zainteresowania tym co tu pokazuję, za bardzo mi się nie chce. ;) 
    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...