Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Na ciebie, ty mój lesie
Jest zwrócony mój wzrok,
Bowiem natchnienie moje po tobie się niesie,
Skoro już nie chodzę dwudziesty piąty rok.

W tobie są ukryte moje marzenia
I mój nielubiany wstyd,
Albowiem ty przyjmiesz moje cierpienia,
Nie patrząc jaki jest mój byt.

Śpiewasz mi podlaskim polem,
Co do lasu przyniósł wiatr.
Jak kiedyś poetom śpiewał wiatr Podolem,
Niosąc ich treść aż do Polskich Tatr.

Tak i ja, tutaj osiadłszy
Słucham Natury wierszowych nut...
Na Ciebie Ziemio Podlaska tylko zdawszy,
Kochając Cię, choć wszystkiego mam w bród.
https://photos.google.com/photo/AF1QipOzcTOf3UFXlm77pshn0JxWhiyav2q1AnOlHjN7

Mojemu ukochanemu Podlasiu
Podlasie 2011 rok.

Opublikowano

Przez wielkie ulubienie lasów (jezior i rzek), rozumiem peela, że żyć
bez lasu byłoby b. trudno! Wyjeżdżam co roku do "prawdziwych lasów", jak ja to nazywam. Choć wiersz ma trochę potknięć, jest
mi bliski.
Serdecznie pozdrawiam
- baba

Opublikowano

Ja też kocham chodzić po lesie,ale ten wiersz dla mnie nie jest bliski.
Ciężko czasami właśnie pisać o tematach szczególnie ważnych.Tutaj niektóre wersy są dłuższe,niektóre krótsze i zgrzyta przy czytaniu na głos.

Opublikowano

Lubie te klimaty prowincjonalne, więc wiersz mi się spodobał... Leśne wędrówki to jedna z najprzyjemniejszych rzeczy, jaka może się człowiekowi przytrafić (o ile nie natknie się na gniazdo szerszeni itp.)
Pozdrawiam wiosennie :)

Opublikowano

Dziękuję, że wiersz się spodobał.
Mieszkam na co dzień w lesie. Co tam w lesie nawet w najprawdziwszej naturalnej Puszczy.
To prawda, że przyjemnie mieszkać w lesie, bardzo przyjemnie...
Pozdrawiam wiosennie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • raz Szewczyk Dratewka co smoka pokonał objazdu galaktyki na rydawnie dokonał   Proxima Centuri jest blisko lecz inne gwiazdy daleko towarzysz Lenin więc rybki łowił nad wierną rzeką!   a na kogo wypadnie  to na tego bęc! grawilotem więc ładnie pokonuję kręt... azali....prawa termodynamiki są nieubłagane!
    • Skończyłeś swoją walkę?   czy dalej kopiesz   część ciebie jest dalej pod ziemią nie krzyczy czeka uwięziona w swoich wyobrażeniach   tym kim chciałeś być   patrzysz w lustro za długo   jesteś taki jaki widzisz odbicie nie kłamie   budzisz się nie przez słowa   słowa już były nic nie zmieniły   budzisz się przez czucie którego nie da się wyłączyć   więc   co czujesz teraz   jesteś lepszy? będziesz?   albo nie...     ---  
    • różo, ty jesteś w boskości natchniona tyś moja poskromiona jesteś w miłości urodzajna różo ty moja nadzwyczajna jesteś kwiatem z błękitnego nieba różą, co czułości nam potrzeba jesteś tajemnicą wszystkich olśnień swymi płatkami nakrywasz niczym pościel różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia drugiej takiej piękności nie ma jesteś ozdobą wszystkich ideałów wypełnieniem tętniących życiem parkanów różo, jesteś płonącym natchnieniem dlatego wącha się ciebie z westchnieniem jesteś wielkością samą w sobie to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie bo róży kwiatem jesteś ze snu pachniesz mi rajem pachniesz tu bo róży sercem jesteś wtłoczona miłością aby zawsze poskromiona bo róży godnością rodzisz swój dzień on jak kolce budzi i cień bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody różo, przy tobie zawsze czuję się młody
    • @Raihaifathum Oj, ciekawy Przypadek trafił mi się na dobranoc :) Wiersz stylizowany na dawną polszczyznę - coś między: gawędą ludową, a balladą. Na pierwszy rzut oka wygląda brutalnie, prawie jak jakaś scena przemocy wobec dziewczyny. Ale -  'z szyi kukiełeczki próchnęły trociny”  To nie jest dziewczyna - to jest lalka. Masz wyobraźnię i odwagę. Momentami aż gęsto od obrazów. Czuję tu duży potencjał, choć chwilami język tak się rozrasta, że trudno za nim nadążyć. Jesteś kimś kto:  dużo czytał  dużo pisał  i bawi się językiem świadomie.   Zapowiada się ciekawie :)    
    • kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...