-
Ostatnio w Warsztacie
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 126 odpowiedzi
- 2 256 wyświetleń
-
- 68 odpowiedzi
- 1 591 wyświetleń
-
- 49 odpowiedzi
- 1 004 wyświetleń
-
- 48 odpowiedzi
- 875 wyświetleń
-
- 46 odpowiedzi
- 791 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano
miesiąc przed śmiercią jak się uda to prędzej odkurzę swoje życie posegreguję dobro zło które nieświadomie ale jednak czyniłem poukładam je na regale by inni się dowiedzieli kim naprawdę byłem czego się nie wstydzę bo też byłem jak inni zwykłym człowiekiem którego życie nie tylko głaskało - lecz również kopem wyróżniało jeden tylko w tym szkopuł czy ktoś lub coś mnie uprzedzi że za miesiąc moja droga się skończy bym zdążył poukładać by nie wrzucono mnie do śmietnika -
Przez APM · Opublikowano
@viola arvensis Piękny wiersz. A tłum nie zdaje sobie nawet sprawy, że kiedyś będzie starszą panią robiącą skarpetki na drutach nikomu niepotrzebne. Gonitwa za szczęściem trwa, tylko nie w tą stronę. -
Przez Magdalena · Opublikowano
Jęczy gdzieś w koncie Mała włochata katastrofa Trzymam ją na dystans Jest przymilna i słodka Łapię ją za włosy I głaszczę oburącz Miałam mniej kochać Madzia sześciolat Obiecała to krowie Mniej kochać mniej cierpieć Znaczy -
Przez EsKalisia · Opublikowano
Karm głód, nie strach. Potrzebujesz miłości, nie - cukru! Po pewnym czasie odróżnisz szczęście od biegania ze wzwodem codziennie. Będziesz chciał spokoju, nie pola bitwy.... -
Przez viola arvensis · Opublikowano
z tego miasta nie da się wyjść nie ma okna na świat, żadnych na przestrzeń drzwi tylko światła które wskazują jak myśleć i jak żyć i pasy po których należy iść a tłum przelewa się weń jak szara fala brudnej rzeki oczy wpatrzone w smartfony pochylone sylwetki tłum duchowo kaleki tu nie ma miejsca na ptaków śpiew gonitwa trwa, mamony zew zapluty beton, baner i cegła ludzkie projekty zastygła krew w kącie na murku siedzi ona pani starsza, zgarbiona robi skarpetki na drutach nieczułym tłumem zatruta chce sprzedać za kilka groszy to czego tłum nie nosi nie lubi nie akceptuje biedy i smutku nie kupuje tłum - szara masa jaskrawy szum i jego zarzygane chodniki nikt nie rozmawia z nikim suną ząbi współczesne karmi ich życie doczesne bez ducha nikt nie widzi nie mówi nie słucha tylko w wyblakłych źrenicach starszej pani co modli się nad skarpetkami przestrzenie, mądry spokój i że kiedyś coś sprzeda ostatnie marzenie siedzi skulone z boku.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się