Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Stawiam swe stopy na krystalicznym jeziorze
Moja twarz odbija sie w jego tafli
Jego blask bije mistycznym strumieniem światła
W zachodzie słońca każda kropla lśni jak diament
Atmosfera wolności rozpostarła sie na całą ma duszę
Ezoteryczna magia krąży nade mną
Iluzja eterycznego blasku rodzi sie w mych czystych jak łza myślach
Przestrzenną muzykę sumienia zagłusza tylko szum jeziora grzechów
Brzask nadziei powstaje z popiołów zobojętnienia
Me Oczy otwarte są na ból
Współczucie krąży we mnie ...pożera mnie od wewnątrz
Statek smutku odpłynął bez powrotnie
Mrok nocy przeminął...wyjrzały promienie wiary
Wiary która zwiastuje nadejscie lazurowego jutra
Archaiczny zegar podłego losu przestał działać
Demoniczny zegarmistrz nie poradził sobie z nim

Opublikowano

"Stawiam swe stopy"... widać podmiot miał wybór między swoimi a nieswoimi stopami.

A jaka różnica:

"Stawiam swe stopy na krystalicznym jeziorze
Moja twarz odbija sie w jego tafli"

"stopy na krystalicznym jeziorze
twarz odbija sie w tafli"

?

Słowo-oszczędność.

Opublikowano

Mam Autorowi za złe literówki, wyżej wspomniane "me", "swe" i w ogóle - brak dbałości i szacunku dla tekstu. A przy okazji - dla czytelnika. "Jezioro" - wielką literą, a "marzeń" - już małą.

Pozdrawiam,

Para:)

Opublikowano

Za dużo skomplikowanych metafor, w których gubi się treść i sens wiersza. Poradzę Ci coś: zanim wyślesz wiersz, odczekaj dłuższą chwilę i przeczytaj go, by sprawdzić, czy dobrze brzmi, bo trzy pierwsze wersy aż zgrzytają.
Pozdrawiam
Roklin

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To opowieść o cierpliwości, która nie żąda natychmiastowych cudów. O pracy serca, która nie zawsze przynosi kwiaty od razu, ale kiedy już zakwitną, są prawdziwe. Bardzo poruszyła mnie ta cisza ogrodu i moment, w którym słowo okazuje się jedynym możliwym gestem. Historia o odzyskiwaniu radości bez zawłaszczania. O ogrodzie, który zakwita dopiero wtedy, gdy ktoś umie przy nim po prostu być.   Masz pióro, które umie czekać, nie przyspiesza tam, gdzie trzeba pozwolić czytelnikowi iść własnym krokiem. To pióro pracowite jak ten ogród: najpierw cisza, potem wysiłek, potem dopiero cud - nie na pokaz, tylko do przeżycia.   Niezapominajki zostają ze mną długo po lekturze, odkładam tę baśń jak książkę, i zamykam ją uśmiechem.
    • to tak globalnie?
    • BÓG DOBRY Dobry Bóg obdarzył mnie skrzydłami, pozwolił lecieć tam, gdzie wolna wola, dał siłę, wiarę i nieba aksamit, pozwolił, bym żył, a nie istniał, by ziemia cała była tylko moja.   W zamian nie zabrał nic, co było marne, chciał tylko duszy dać we mnie schronienie, kazał, bym chronił ją przed myślą czarną, hordą aniołów wsparł słuszne dążenia.   Masz jedno życie, możności wyborów i wsparcie czynów, co mej chwale służą, lecz gdy na skróty będziesz brnąć do złego celu, to życie będzie ci kolcem, nie różą.   Lecz z przymrużeniem oka nieraz mnie traktował, wiedząc, żem tylko człowiek z gliny zbyt surowej, wybaczał potknięcia i nieroztropne słowa, na wsparcie w wierze zawsze był gotowy.   Przywilej wiary to przywilej chwili, w której na wieczność człowiek zbiera czyny, życie przemija ja dym z kadzidełka, nic się nie dzieje przypadkiem i  bez kary za winy.   Bogdan Tęcza.  
    • @tie-break Dziękuję.   @Tectosmith Słuszna uwaga. Możnaby jakieś akrobacje czynić, że to taka półtwarda ziemia ;) Dzięki za czytelnictwo.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Właśnie, a nie każdy przecież jest artystą w tej dyscyplinie:). Dzięki za wpis.  Dokładnie, jak taki strachliwy, czy niezdecydowany, to dobrze to nie rokuje.  Pozdrawiam zdecydowanie:).  Generalnie jest, jak piszesz, wyczucie może mylić, ale jak mawiają w brydżu, "jak się wahasz, licytuj wyżej" :). Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...