Weno iskrz iskry

[Ian Duma]

*Powracam po przerwie z tym oto wierszem. Życzę miłego czytania.

Tuż przy mnie iskrzy ognisko
W czerwieni grzeję skostniałe dłonie
Dym sunie z wolna choć nisko
A cień mój masuje grafitowe skronie
Wierny to kompan to stare cienisko
Nie musi choć siedzi koło mnie
(blisko)

Dorzucam więcej do paleniska
W górę się wzbija jaskrawa iskra
Śledzę ją nieco zdumionym wzrokiem
A ta wciąż płynie tanecznym krokiem
(zmrokiem)

Widzę w niej wszystko
Wodę lód i powietrze
Ogień i życie na wietrze
Widzę w niej wiersze
(Szczególnie te pierwsze)
Widzę w niej wszystko

A przecież to tylko jedna iskra.

Dnie grudniowe 2011 roku.

[Sylwester_Lasota]

byłem, czytałem,
pozdrawiam :)

[Ian Duma]

Dziękuję bardzo i za zajrzenie, i za czytanie.
Pozdrawiam serdecznie!

[Rihtik Stempelek]

pomysł brylantowy
fasetek nie mało
dla wiersza wymowy
dosyć się czytało

[Ian Duma]

Dziękuję Ci Stempelku za Twój przychylny, szlachetny jak wspomniane w komentarzu kamienie, komentarz. Życzę więc Tobie, abyś iskierek krzesał możliwie najwięcej!
Ian.

[Oxyvia]

Ładny, nostalgiczny wiersz, rymowany i przy tym nieregularny, a rytmiczny i śpiewny - co nie jest łatwe. Bardzo silnie naładowany nastrojem (dla mnie dość smutnym, ale łagodnym i spokojnym).

[Ian Duma]

Cieszę się Oxyvio, że wiersz Ci się spodobał. Dobrze też wyczułaś nastrój wiersza... Jak i samego jego bohatera. Dziękuję za wszystko i serdecznie Cię pozdrawiam.
Ian.

[Magda_Tara]

ale sobie porymowałam, Ianie. jak przy ognisku, przy ognisku!
pozdrawiam.
:))

[Ian Duma]

Dziękuję i mam nadzieję, że znajdzie się miejsce i dla mnie... Przy ognisku ;)
Pozdrawiam serdecznie!