Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

słuchając Słowa co ciałem się stało
i pośród ludzi do śmierci mieszkało
wątpili kto zdoła naukom sprostać
wzniosła bowiem była dla nich ich postać

co niemożliwe dla słabych jest ludzi
możliwe wszelako bywa dla Boga
On w usiłujących siły wzbudzi
dlatego pewnie stąpa takich noga

wejść więc usiłuj ową ciasną bramą
którą się kończy wąska droga życia
za nią spotkasz doskonałość samą
usynowienie do wiecznego życia

Opublikowano

Niewątpliwie

Dobrze jest wierzyć w Boga
- demony też wierzą i drżą,
wzbiera w nich bowiem trwoga,
gdyż od tej pory o Nim łżą.

By lepszym być od demonów,
wierząc w Boga wierz Jemu
nie żałuj także pokłonów
Bogu Miłości Jedynemu.

Kanwą tego, co dla mnie niewątpliwe, jest
z listu Jakuba pochodzący taki tekst:

Wierzysz, że jest jeden Bóg? Czynisz bardzo dobrze. Jednakże i demony wierzą, a dygoczą.(...) Abraham uwierzył Jehowie i poczytano mu to za prawość i został nazwany >przyjacielem Jehowy

Opublikowano

Wiara to naturalny temat, ale tym którzy są jej świadomi i ją pielęgnują. Trudno natomiast mówić o czymkolwiek przy braku wiedzy i samoświadomości oraz dbałości (pieczołowitości) o to. W przepiękne wypowiedzi tyczące się wiary i jej przejawów obfituje właśnie list Jakuba i list ap. Pawła do Hebrajczyków... Polecam uważnej i wzruszającej lekturze poprzedzonej prośbą o ich zrozumienie...

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Wiersz pełen wiary człowieka poszukującego
człowieka mijającego na ulicy, zamyślonego w autobusie

ja też poszukuję i dobrze czuję się w ramionach Stwórcy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @wierszyki   wiersz idzie jak pieśń, ale pod pieśnią pracuje rana.   jest w nim i ziemia, i granica i ten przedziwny cięzar losu, który człowieka nie opuszcza nawet wtedy, gdy zmienia państwa, języki, strony świata.   bardzo mnie ujęło, że tutaj pamięc nie jest archiwum, tylko ciałem jakby niesionym przez   słowo, przez droge, przez garść konkretu.   właśnie dlatego ten utwór tak mocno oddycha .   bo on  nie opowiada o wykorzenieniu, tylko samo z niego mówi.   piękna, głęboka poetycka robota :)    
    • @huzarc   dziękuję serdecznie :)       @wierszyki     też tak sobie pomyślałem.   piękne dzięki :)       @andrew   święta prawda :)   pięknie dziękuję :)    
    • @huzarc   przejmujący wiersz.   zwłaszcza tam, gdzie wojna przestaje być wydarzeniem, a staje się stanem sumienia i obecnoscią niemal domową.   finał jest świetny bo nie krzyczy, tylko osiada w czytelniku   jak coś, czego nie da się już usunąć z pamięci .    
    • @vioara stelelor     tym wierszem  nie idziesz do czytelnika , tym wierszem go otulasz.   jest w nim coś rzadkiego,  czułosć, która nie musi krzyczeć, żeby płonąć.   to romantyzm najpiękniejszego sortu.   nie z papierowych uniesień, lecz z prawdziwego drżenia serca, z tej namiętności, ktora umie być jednocześnie delikatna i nieodwołalna.   "jesteś” brzmi tu jak zaklęcie, jak ocalenie świata, a finał z naszyjnikiem   dobrego czasu jest po prostu olśniewający .   zmysłowy, ciepły i boleśnie piękny.   ten wiersz zostaje pod skórą.   we mnie.  
    • @Annie Pociągnę temat wierszem ale muszę się namyśleć, dziękuję Przepięknej niedzieli
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...