bóg

[Dariusz Grudziński]

napisałem bóg
z małej litery
i grono poruszonych wiernych
przyszło pod mój dom wieczorem
z transparentem oburzenia
i kamieniem w ręku
-bluźnierco
napluł mi w twarz gruby mężczyzna o czerwonej twarzy
przed sakramentem klęknij i błagaj o przebaczenie
wrzasnęła niska kobieta z różańcem na szyi
nikt nie spytał mnie ...
nikt nie usłyszał mnie ...
nikt mnie naprawdę nie zobaczył...
piszę bóg z małej litery
bo wierzę że jest on mały tak jak ja
umie płakać, tęsknić, radować się i złościć
umie współczuć i przeżywa razem ze mną zwyczajne proste życie
nie jest on gromicielem
nie jest małostkowo wybierającym zasługi z korca grzechów
jest moim przyjacielem
który serce mi swoje dał otwarte
i nic nie chciał w zamian
jedynie szepnął do mnie
mów mi po imieniu
z małej kochanej litery
bóg

[Gość]

Bog stworzył człowieka na swój obraz i podobieństwo a może to człowiek boga stworzył.Jakby nie patrzeć jest połączeniem facet i kobiety czyli dziwny.

[Kolos94]

mam baardzo ambiwalentne odczucia w odniesieniu do tego wiersza...pozdrawiam

[Jacek_Krzysztofowicz]

"bóg" z małej litery przede wszystkim poruszy ortografistów. Gdy jest jeden 'Bóg', słowo to dla odróżnienia od 'bogów' w systemie politeistycznym czy rozumieniu buddyzmu pisze się z wielkiej litery. Tak samo 'Allah'.

Ale co zrobić, prowokacja musi być, licentia poetica, obserwacja rzeczywistości i prywatna tych obserwacji (nad)interpretacja... tak to odbieram

[Dariusz Grudziński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, trafnie ujęte. Nad interpretacja jest zawsze, kiedy chodzi o subiektywne przeżywanie życia. nie ma suybiektywizmu bez nad interpretacji. To wynika z uczuć, które kierują słowami w tym co piszę. Uważam, że odwrotnie, się nie da.