Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Miłość

Patrycja Buczek
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Patrycja Buczek

Patrycja Buczek

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Miłość to cudowne uczucie związane z różnymi poglądami; dla niektórych to uczucie wiary, a dla innych bujda. Lecz ta miłość którą mamy w sercach jest inna. Ona jest ciepła,miła,troskliwa lecz to nie oto chodzi. Chodzi oto, że nawet ta nie odkryta miłość może być najwspanialszym uczuciem w twoim sercu.

Dariusz Grudziński

Dariusz Grudziński

Opublikowano
Opublikowano

A serc jest tyle ilu jest ludzi na świecie, a każde serce jest inne.
Miłość jest energią dającą życie. Każdy z nas żyje i kocha inaczej.
Kocham Cię swoja mocą i siłą zjednywania światła słonecznego i radości w płatkach róż, kocham Cię swoją troską i dbałością o Twoje potrzeby,
kocham Cię radością i beztroską pogodnego poranka,
kocham Cię jak wariat, szaleństwem i eksplozją zachwytu nad pięknem,
kocham Cię gwałtownością mojego łaknienia, by się wtopić w Twoje ciało i duszę,
kocham Cię łagodnie i miękko, jak puch na lekkim wietrze,
kocham Cię cierpliwie i usłużnie, oddając najlepsze swoje cząstki nam obojgu,
kocham Cię wściekle i zaborczo, bo tak bardzo chcę być z Tobą,
kocham Cię gorąco, kocham niecierpliwie, kocham rozsądnie i nadopiekuńczo,
kocham bo chcę Cię mieć na własność, kocham bo lubię Cię słuchać,
kocham bo pragnę dawać, bo pragnę dostawać…
kocham Cię na milion sposobów, bo tyle chwil spędzam z Tobą…

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      Miejsce poza czasem (drabble)

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Proszalny masz fajny plastyczny język! Podoba się :)
    • Alicja_Wysocka
      to nie haiku

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Poet Ka Jakby autorka mówiła: Wiem, że idę w stronę haiku, ale nie chcę się zamknąć w tej formie.  Jakby lekki bunt wobec formy, ale pachnie haiku :)
    • Proszalny
      Miejsce poza czasem (drabble)

      Przez Proszalny · Opublikowano

      Czas w parku mierzony jest powolnym pulsem fontanny. Wejścia strzeże brama z dawnej Świątyni Przebudzonych, na której widnieje napis: „Nie lękaj się przegranej”. Drugie przykazanie głosiło, że proste drogi prowadzą do zwycięstwa. Wtajemniczenie trzecie znają tylko przebudzeni.   Wokół fontanny, niczym na tarczy zegara, stoją ławki. Sekundy zmieniają się w godziny. Rozmowy nie są tu mile widziane. Park przypomina bibliotekę, lecz zamiast słów gromadzi ciszę.   Nieopodal szachiści celebrują ruchy. Pomiędzy „szach” a „mat” zapadam w drzemkę. Kiedy się budzę, odkrywam miejsce poza czasem. Myśli, jak rzeki, przestają płynąć. Trzecie wtajemniczenie: nie jesteś figurą – pionkiem na szachownicy.    Droga staje się prosta: e4.  
    • Alicja_Wysocka
      z materii słowa

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Leszczym Myślę, że coś w tym jest. Kiedy tworzysz, stajesz się odpowiedzialny za swój mały świat - nadajesz mu kształt, sens, istnienie. Może dlatego pojawia się to porównanie do „boga w miniaturze” — nie z pychy, tylko z samego aktu tworzenia. Dziękuję za ten trop :)  Serdeczki.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Powinna być jak gwóźdź, bo zazwyczaj puentę się pamięta.   Pozdrawiam serdecznie :)
    • Andrzej P. Zajączkowski
      H. P. Lovecraft - VII. Wzgórze Zamana (VII. Zaman's Hill)

      Przez Andrzej P. Zajączkowski · Opublikowano

      Wielkie wzgórze nad starym miasteczkiem wisiało Z urwiskiem, gdzie kończyła się główna ulica; Lesiste, zielone, mrocznie w dół spoglądało  Na zakręt szosy, gdzie stała stara dzwonnica.   Od dwustu z górą lat słyszano doniesienia O tym, co się na tych bezludnych stokach dzieje - Dziwnie okaleczonych ptakach czy jeleniach I chłopcach, których krewni stracili nadzieję.   Pewnego dnia listonosz nie znalazł miasteczka, Nikt więcej nie widział domów ani ludności; Ciekawskich z Aylesbury przybyła wycieczka - Listonoszowi rzekli, że bez wątpliwości Oszalał mówiąc, że zobaczył poprzez chaszcze Wzgórza żarłoczne oczy i rozwartą paszczę.   I Howard (Fungi from Yuggoth, sonet VII): The great hill hung close over the old town, A precipice against the main street’s end; Green, tall, and wooded, looking darkly down Upon the steeple at the highway bend.   Two hundred years the whispers had been heard About what happened on the man-shunned slope— Tales of an oddly mangled deer or bird, Or of lost boys whose kin had ceased to hope.   One day the mail-man found no village there, Nor were its folk or houses seen again; People came out from Aylesbury to stare— Yet they all told the mail-man it was plain That he was mad for saying he had spied The great hill’s gluttonous eyes, and jaws stretched wide.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...