Glorija i excelsis

[Anna_Para]

Wiersz można przeczytać w książce:

Jolanta Zarębska, Śpiewam i milczę, Miniatura, Kraków 2012, ISBN 978-83-7606-401-7

Cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Podczas przeprowadzki forum gdzieś ten wierszyk przepadł.
Przepraszam Was, że znów w Warsztacie - tak wyszło!

Para:)

[dawniejbezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

X.,
pomysł odłupywania po kawałku jest twórczy, ale - jak to u Ciebie bywa - prowadzi tylko w stronę "nie bytu" (tak pisane!); kto Cię czyta - mógł się tego spodziewać już po pierwszej, udanej zwrotce (co za konsekwencja - ho, ho!). "Puste kalendarze" i "okruchy chleba" - już niestety były, szukajmy dalej. Z kolei "po" w drugiej kontynuuje tę ekskursję w "nie", a ja (ja) bym tu widział jakieś "życie" (wahania, upadki ale i wzloty , co żywe - jest złożone i nigdy jednorodne poczynając od rzeczy mniejszych od fotonów, a kończąc... no, może nawet bez kończenia). Zatem może "wojaży nadpodniebnych"?
I - jeśli już mamy logikę doprowadzić do końca (do absurdu?) - to podwójne przeczenie jest potwierdzeniem, i tak liczyłem na echa jakieś z Sępa, kiedy zobaczyłem tę figurę w pierwszej linijeczce... cóż.
Konstatacja końcowa czymś mi brzmi, czytałem coś podobnego ostatnimi dniami, ale - mea sclerossa - nie pomnę, choć smakują tu pewną łatwość (mea culpa).
No.
Kłaniam

[Anna_Para]

Dawniejku,

cóż, nie mam pewności, że tu zajrzysz. Poprawiam kalendarze. Racja. Ponadniebne - także, bo słusznie prawisz. Z "chlebem" sobie nie poradzę, bo głodnemu...
Bardzo mi pomogłeś.

Dziękuję,

Para:)

[dawniejbezet]

cóż, zdarza się, że i mnie zaniesie, gdzie nie posieją!
Klaniam

[Gość]

Szczerze ocnie to co napisałaś.Po pierwsze ciągle swe przeżcia wymieniasz oczywiście ujete w dobrej formie pisowni.Nie wkurzaj się proszę.Ciągle twe problemy marne na pierwszym miejscu,ciagle niespełnione uczucia(miliardy gorzej mają) czasem oderwij się od tej rzeczywistości masz talent którego hamujesz tymi przeżyciami.Przeczytałem kilka twoich wierszy i ciągle wyczuwam faceta który ciebie zranił.Zapomnij o tym wyrzuć z serca żale spójrz w słońce na świat spójrz.Jak to określić ciągle w kółko Macieju jakby świat na tobie się scalił.Wiersze są dobre ale temat jeden.Nie będę truł to twoja wola,dusza i serce...tak to widzę odrobina odmiany zmienia.Pomyśl o tym. Pozdrowienia ze świata mroku;-)

[Anna_Para]

Anubisie,

pozdrawiam w nowym roku,

Para:)

[Anna_Para]

Dawnieju,

bardzo sobie cenię Twoje uwagi, zatem - sieją, sieją. Serdeczności,

Para:)

[Gość]

Treść i forma jest ok ale.zapytaj siebie-czy świat to całe me istnienie? Odpowiedź brzmi nie a ty ciągle o swoich dramatach życiowych nadajesz.Ładnie to poukładane.ale czyż tak zgłębić się to sensowne??? Nie. tylko ty tak piszesz wiele podobnych czytałem.Zamknij ten rozdział życia krzemień się w różę co wciąż rozkwita.Spójrz w.gwiazdy wsłuchaj się w wiatr a dalsze tysiące przeżywa lat...setki jest gustów stabilnych serc lecz czy są mądrzy są ludzie w nich co biegną chwilą tak można by rzec.Rzuć przeszłość w diabły marzenia spełnia swe ...przepraszam jakąś finlandią pisać zacząłem.To.co piszesz dobre jest ale wiele sławnych jest serc.I znowu tymi piszę mglami. ...Widziałeś jak rozlegają płatki kwiatów? Napisz na temat wyobcowany i spójrz na to z boku...masz potencjał ale marujesz go emocjami...Napisz coś bez emocji baz żalów i krzywd np o ogrodzie kwiatów.Te ja ją ją jak ta Bjöjrgen Maritt,pełną złości i sterydów...Masz umysł napisz coś indywidualnego...To co piszesz jest dobre ale któregoś dnia się znudzi.Oko tam facet prosi by ktoś libretto napisał pomysł nad tym...pozdrowienia z krainy wiecznego cienia:-)

[Anna_Para]

Anubisie:

Dziękuję. Już dziękowałam.

Para:)

[Gość]

Mnie raczej przeklinają to smutne ale prawdziwe.Coż nazstępcy nie ma a w tym półmoku świecie zimno i wiatr tylko wyje...dziękuj wiekuistemu za dar jakim ciebie obdarzył.

[Anna_Para]

Anubisie:

Jeszcze raz - dzięki.

Para:)